Apronius
- I Q. Apronius, Cic. Verr. 3, 9, 22.—
- II L. Apronius, Tac. A. 1, 29.
- —Hence, Ā̆prōnĭā-nus, a, um, adj., originating from Q. Apronius, named after him: convivium, Cic. Verr. 2, 3, 11: cerasa, Plin. 15, 25, 30, § 102.
1. C. Apronius, elected one of the tribunes of the plebs on the abolition of the decemvirate, B. C. 449. (Liv. 3.54.)
2. Q. Apronius, the chief of the decumani in Sicily during the government of Verres (B. C. 73-71), was one of the most distinguished for rapacity and wickedness of every kind. (Cic. Ver. 2.44, 3.9, 12, 21, 23.)
3. L. Apronius, consul suffectus in A. D. 8 (Fast. Capit.), belonged to the military staff of Drusus (cohors Drusi), when the latter was sent to quell the revolt of the army in Germany, A. D. 14. Apronius was sent to Rome with two others to carry the demands of the mutineers; and on his return to Germany he served under Germanicus, and is mentioned as one of the Roman generals in the campaign of A. D. 15. On account of his services in this war he obtained the honour of the triumphal ornaments. (Tac. Ann. 1.29, 56, 72.) He was in Rome in the following year, A. D. 16 (2.32); and four years afterwards (A. D. 20), he succeeded Camillus, as proconsul, in the government of Africa. He carried on the war against Tacfarinas, and enforced military discipline with great severity. (3.21.) Hewas subsequently the propraetor of lower Germany, when the Frisii revolted, and seems to have lost his life in the war against them. (4.73, compared with 11.19.) Apronius had two daughters: one of whom was married to Plautius Silvanus, and was murdered by her husband (4.22); the other was married to Lentulus Gaetulicus, consul in A. D. 26. (6.30.) He had a son, L. Apronius Caesianus, who accompanied his father to Africa in A. D. 20 (3.21), and who was consul for six months with Caligula in A. D. 39. (D. C. 59.13.)
-
…erravit an potius insanivit Apronius immo tum insanisset, si aratoribus id quod deberent licitum esset, et non quod Apronius imperasset necesse fuisset dare. si ostendam minus tribus medimnis in iugerum neminem dedisse decumae, concedes, opinor ,…
Cicero, in Verrem
-
…Centuripinos, homines maxime mediterraneos, summos aratores, qui nomen numquam timuissent maritimi praedonis, unum te praetore horruissent Apronium, terrestrem archipiratam. et ut quivis facile perspiceret id ab isto actum esse ut ille suppositus facile et libenter…
Cicero, in Verrem
-
…contumacia quam hic in perditis rebus retinet illos eius spiritus Siciliensis quos fuisse putetis cogitate ac recordamini. hic est Apronius quem in provincia tota Verres, cum undique nequissimos homines conquisisset, et cum ipse secum sui similis duxisset non…
Cicero, in Verrem
-
…decedere iusserunt, quod illorum culpa se minus commode audire arbitrarentur aut quod peccare ipsos aliqua in re iudicarent tu Apronium, hominem vix liberum, contaminatum, perditum, flagitiosum, qui non modo animum integrum sed ne animam quidem…
Cicero, in Verrem
-
…animo adfecti ferenda arbitrentur. quid si equitibus Romanis non obscuris neque ignotis, sed honestis et inlustribus manus ab Apronio isto praetore sine ulla dubitatione adferebantur quid exspectatis, quid amplius a me dicendum putatis an id agendum ut eo…
Cicero, in Verrem
-
…VOLTEIO, QVI PLVRIMVM POTEST, CAEDE, CONCIDE. videte quam valde malitiae suae confidat Timarchides, qui etiam Apronio improbitatis praecepta det. iam hoc caede, concide nonne vobis verba domo patroni depromere videtur ad omne genus nequitiae…
Cicero, in Verrem
-
…civitas me atque legatio propter eam quam dixi causam defecit, mihimet ineunda ratio et via reperiunda est qua ad Aproni quaestum, sive adeo qua ad istius ingentem immanemque praedam possim pervenire. Agri Leontini decumae tertio anno venierunt tritici…
Cicero, in Verrem
-
…, ex vestris rebus rusticis coniectura adsequi posse. addite nunc eodem istius edicta, instituta, iniurias ; addite Aproni Veneriorumque servorum in agro decumano regna ac rapinas. quamquam haec omitto de cella loquor. placet vobis in cellam…
Cicero, in Verrem
-
…novorum edictorum intellegi velim, iudices iniuriamne factam sociis at videtis. auctoritatem superiorum repudiatam non audebit negare. tantum Apronium isto praetore potuisse confiteatur necesse est. sed vos fortasse, quod vos lex commonet, id in hoc loco…
Cicero, in Verrem
-
…decumo fructus arationis perceptus sit, neminem minus tribus decumis dedisse. atque hoc in benefici loco petitum est ab Apronio, ut in iugera singula ternis medimnis decidere liceret. nam cum a multis quaterna, etiam quina exigerentur ,…
Cicero, in Verrem