Logeion | vix

vix, adv. [etym. dub.; perh. from root vic- of vinco], with difficulty, with much ado, hardly, scarcely, barely.

I In gen.: quid est, sine his cur vivere velimus? mihi vero cum his ipsis vix; his autem detractis ne vix quidem, Cic. Fam. 9, 8, 2: quae vix aut ne vix quidem adpareant, id. Fin. 4, 13, 32: ut vix aut omnino non posset ... infirmari sua lex, id. Att. 3, 23, 2; cf.: profluens amnis aut vix aut nullo modo, conclusa autem aqua facile corrumpitur, id. N. D. 2, 7, 20: vix incedo inanis, ne, etc., Plaut. Am. 1, 1, 174 (326): vix sum compos animi, Ter. Ad. 310: vix me contineo, quin involem, etc., id. Eun. 859: Thr. Hic sunt tres minae. Gn. Vix, id. ib. 472: vix in ipsis tectis frigus vitatur, Cic. Fam. 16, 8, 2: ego teneo ab accusando vix me hercule: sed tamen teneo, id. Q. Fr. 3, 2, 2: Gabinius collegit ipse se vix, sed collegit tamen, id. Pis. 12, 27: iter angustum et difficile, vix quā singuli carri ducerentur, Caes. B. G. 1, 6: brevi spatio interjecto, vix ut his rebus ... administrandis tempus daretur, id. ib. 3, 4; cf.: adeo, ut vix ulla possit causa reperiri, Quint. Inst. prooem. § 12: ex hominum milibus LX. vix ad D. sese redactos esse dixerunt, to scarcely five hundred, Caes. B. G. 2, 28: carcer vix carcere dignus, Lucil. ap. Don. Ter. Eun. 472 et saep.: ego vix teneor, quin accurram, Cic. Fam. 16, 24, 2: vix est, ut id obtineat, Dig. 41, 1, 7, § 7; so ib. 16, 1, 19 init.—
- B Strengthened,
- - 1 By aegre: vix aegreque amatorculos invenimus, Plaut. Poen. 1, 2, 27 (236): vix et aegre, Ap. Met. 1, 19, 25; vix et aegerrime, id. ib. 1, 14, 22; v. aegre.—
  - 2 By saltem: illud vix saltem praecipiendum videtur, Quint. 6, 4, 15.—
  - 3 By repetition: corpus matri vix vixque remissum, Albin. 1, 167.—
II In partic., of time, hardly, scarcely.
- A Absol.: assum atque advenio Acherunte vix via alta atque ardua, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37 (Trag. Rel. p. 208 Rib.): ah, vix tandem sensi stolidus! Ter. And. 470: vix tandem legi litteras, Cic. Fam. 3, 9, 1; Cat. 62, 2: contingat vix deinde mori, Val. Fl. 7, 537.—
- B With a foll. cum, and poet. also et, to denote the immediate succession of two events.
- - 1 With cum: vix agmen novissimum extra munitiones processerat, cum Galli, etc., Caes. B. G. 6, 8: vix erat hoc plane imperatum, cum illum ... videres, Cic. Verr. 2, 4, 40, § 86: vix ea fatus erat, geminae cum forte columbae ... caelo venere volantes, Verg. A. 6, 190; Ov. M. 1, 69.—
  - 2 With et: vix primos inopina quies laxaverat artus, Et superincumbens ... liquidas projecit in undas Praecipitem, Verg. A. 5, 857; so, vix ... et, id. ib. 6, 498; Stat. Th. 5, 263; cf.: vix ... que, Verg. A. 2, 692.—
  - 3 With ellipsis of cum or et: vix proram attigerat, rumpit Saturnia funem, Verg. A. 10, 659; 8, 337: vix bene desieram, rettulit illa mihi, Ov. F. 5, 278; Phaedr. 4, 24, 28 sq.; so, vix bene, Ov. M. 2, 47.—
- C Strengthened by dum, and usually written in one word, vixdum, hardly then, scarcely yet: Dolabella valde vituperabatur, quod tibi tam cito succederet, cum vixdum triginta dies in Syriā fuisses, Cic. Fam. 12, 4, 2: haec ego omnia vixdum etiam coetu nostro dimisso comperi, id. Cat. 1, 4, 10: (Hannibalem) vixdum puberem, Liv. 21, 3, 2: vixdum serio adnuere, id. 39, 42, 12: progressis vixdum quattuor milia passuum, id. 44, 5, 1; 32, 28, 4; 10, 32, 7: puer vixdum libertatem, nedum dominationem modice laturus, id. 24, 4, 1: vixdum dimidium dixeram: intellexerat, Ter. Phorm. 594: vixdum epistulam tuam legeram, cum, etc., Cic. Att. 9, 2, A, 3.—So with et, Liv. 36, 12, 5; 43, 4, 10; Plin. Ep. 7, 33, 7.

vix, Adv. (verwandt mit vis, wie das griech. μόγις mit μόγος, also urspr. »mit Anstrengung, -Mühe«), I) im allg., mit genauer Not, mit Mühe, kaum, vix teneor, quin accurram, Cic.: affirmare vix possumus, Cic.: vix aut omnino non, Cic. – verstärkt vix vixque, Consol. ad Liv. 167. – II) insbes., v. der Zeit, kaum erst, kaum noch, kaum, eben, gerade, a) übh.: advenio Acherunte vix, Tragic. inc. fr. b. Cic. Tusc. 1, 37: contingat vix deinde mori, Val. Flacc. 7, 537. – b) mit folg. cum, poet. auch et, selten u. poet. ohne cum, zur Bezeichnung der unmittelbaren Aufeinanderfolge zweier Handlungen, kaum... als, kaum... da, kaum... und, vix erat hoc plane imperatum, cum illum spoliatum stipatumque lictoribus videres, Cic.: vix agmen novissimum processerat, cum Galli... flumen transire non dubitant, Caes. – vix inopina quies laxaverat artus, et etc., Verg. – ohne cum oder et, vix proram attigerat, rumpit Saturnia funem, Verg. Aen. 10, 659 (so auch ibid. 8, 337): vix bene (kaum recht) desieram, rettulit illa mihi, Ov. fast. 5, 278: u. so oft vix bene mit folg. Plusquamperf., s. Haupt Ov. met. 2, 47. – c) verstärkt durch dum, gew. vixdum (als ein Wort geschrieben), kaum erst, kaum noch, vixdum dimidium dixeram, intellexerat, Ter.: vixdum coetu nostro dimisso, Cic.: puer vixdum libertatem, nedum dominationem modice laturus, Liv.: cum is vixdum serio adnuisset... loquenti Gallo caput percussisse, Liv. 39, 42, 12. – m. folg. et, kaum erst... und, Liv. 36, 12, 5; 43, 4, 10 (u. dazu Weißenb.). – d) verstärkt durch tandem, denn doch, endlich einmal, ah, vix tandem sensi stolidus! Ter.: vix tandem legi litteras dignas Appio, Cic.

vix [CL] 1 with difficulty. s871 extendentes reges gladios vix sedaverunt populum bellicantem S. Durh. HR 73; angustiatus Judeus ex his vix obtinuit ut ‥ pecunie ‥ sibi medietas laxaretur Eadmer HN p. 115; tanta cum levitate excitabatur ut vix crederes sonitum ab alio posse deprehendi V. Chris. Marky. 75. 2 hardly at all, scarcely, barely, only just; b (w. adj., adv., or sb.). c (vix tandem) eventually, after a long time. d hardly ever, rarely, seldom (in quot. in phr. vix aut numquam or sim.). e (vix est ut) it is hardly the case that, it rarely happens that. repentina ‥ molestia tactus est, ita ut corruens in terram et aliquandiu pronus jacens vix tandem resurgeret Bede HE IV 29; publicani ‥ vocantur qui vel publice sceleribus foedantur vel publicis inplicantur negotiis quae sine peccato aut †nix [l. vix] aut nullatenus valent administrari Id. Hom. I 21. 252C; nervi vix ossibus haerent Alcuin WillV 31. 2; voce carens, membrisque stupens, in pectore tantum / frigida vix tenui duxit suspiria flatu Id. SS Ebor 620; vivere me terris vix vix sinit improba febris Id. Carm. 74. 1; ille solus videbitur simpliciter et perfecte et absolute esse, alia vero omnia fere non esse et vix esse Anselm (Mon. 28) I 46; defunctis ‥ optimis regibus ‥ Franci et Angli diu luxerunt funus eorum, quia post illos vix adepti sunt dominos illis consimiles virtutibus et nectare morum Ord. Vit. IV 1 p. 162; beatus vir Ecgwinus, cujus actibus digne scribendis ipse vix sufficeret, si adesset, Homerus Dominic V. Ecgwini I prol. p. 78. b hic inter numeror sacras vix sola sorores Bonif. Aen. (Humilitas) 132; ut tandem vix quinque sacrae in penetralibus aulae, / si praesens stares, aegros remanere videres Wulf. Swith. I 1102; in factis vero non esse simplicem absolutamque essentiam, sed verae illius essentiae vix aliquam imitationem Anselm (Mon. 31) I 50; propter quod ‥ disciplinam de eis tradere intemptatum et vix possibile Balsh. AD rec. 2 130; omnis etas, sexus, condicio cucurrit, vix anicula sub tecto remansit Lucian Chester 61. c qui aliquamdiu detenti vix tandem uno equo retento relaxati sunt Anselm (Ep. 55) III 169; satellites a latere suo misit qui anulum extorquerent a Venere; illa, multum tergiversata, vix tandem reddidit W. Malm. GR II 205; talia ‥ mihi dudum proponenti ‥ vix tandem angulus unus, quasi ab aliis relictus, terrarum scilicet finis Hibernicus orbis occurrit Gir. TH intr. p. 6. d ? 1106 verum ‥ est quia, si monachus novitius in suo proposito fuerit tepidus, aut vix aut numquam in religione monachica erit fervidus Anselm (Ep. 375) V 319; duces si quando ad concilium convenissent ‥ vix aut numquam in bonam sententiam convenire W. Malm. GR II 165; raro ‥ aut vix quem reciperet absque quolibet munusculo a se recedere permittebat Ord. Vit. VI 9 p. 78; qualis linea quali linee vix aut nunquam commensuratur Balsh. AD rec. 2 158; si ‥ aliquis ex pura malicia sine causa peccaverit et postea desperacionem inciderit, vix aut numquam ei remittetur G. Roman. 389. e quoniam vix est ut virtus clausa celari, ut animositatis ardor extingui, ut probitatis scintilla comprimi valeat Gir. EH I 13. 3 scarcely, only just (w. ref. to time). vix obdormivit, et ecce / coeperunt nervi subito medicamine tendi Wulf. Swith. I 383; vix affatur eum; sancti mox ante sepulchrum / rumpitur alter ei subito medicamine compes Ib. I 1466; vix pedem terre apposuerat ‥ cum ecce satelles comitis advenit W. Malm. GP II 82; Edburgam, que, vix dum trima esset, spectabile future sanctitatis dedit periculum Id. GR II 217; vix vero illis prodeuntibus et omni ornatu bellico preparato, tam appropinquabat alterutrum, ut lancee eorum ante se mixte essent invicem (Abbanus 41) VSH I 26; vix vir Dei hec verba compleverat, quando venit longa turba virorum (Colmanus 4) Ib. I 260.

1 vix, (7) adv., à peine, ¶ 1 avec peine, difficilement : [vix étant dʼordinaire placé comme non ] dici vix potest Cic. Verr. 2, 4, 127, on peut à peine dire, cf. Cic. Quinct. 54 ; Clu. 17 [mais manus vix abstinere possunt Cic. Vat. 10, ils peuvent à peine retenir leurs mains, cf. Phil. 2, 114 ; Liv. 22, 59, 14 ] || aut vix aut nullo modo Cic. Nat. 2, 20, ou à peine ou pas du tout ; brevi spatio interjecto vix ut Cæs. G. 3, 4, 1, après un court intervalle à peine suffisant pour que, cf. Cæs. G. 1, 6, 1 ; vix teneor quin Cic. Fam. 16, 24, 2, jʼai peine à me retenir de ; vix ad quingentos redigi Cæs. G. 2, 28, 2, être réduits à peine à cinq cents || vix ægreque Pl. Pœn. 236, difficilement et avec peine ¶ 2 [en corrél. avec cum ] ; vix processerat, cum... Cæs. G. 6, 8, à peine sʼétait-il avancé que..., cf. Cic. Verr. 2, 4, 86, etc. || vix... et Virg. En. 5, 857, à peine... que, cf. Plin. Min. Ep. 7, 33, 7 ; vix... atque Gell. 3, 1, 5 || vix et asynd. : vix proram attigerat, rumpit Saturnia funem Virg. En. 10, 659, à peine avait-il atteint la proue que la fille de Saturne rompt le câble, cf. Virg. En. 8, 337 ; Ov. F. 5, 278 ¶ 3 [fortifié par tandem ] avec peine, mais enfin ; tout de même enfin : Pl. Most. 727 ; Ter. Andr. 470 ; Cic. Fam. 3, 9, 1.

2 vix, inus., v. vicis.

vix adv.

1. met moeite, nauwelijks, ternauwernood; ➤ affirmare vix possumus; vix credendum est; alci vix notus; (m. quin) vix teneor quin accurram; vix tandem eindelijk dan toch;
2. (v. tijd) zojuist, net (vaak m. cum inversum in de bijzin of m. et: nog niet . . . of, nauwelijks . . . of); ➤ vix agmen processerat, cum Galli flumen transire non dubitant; vix quies laxaverat artus et deus proiecit in undas praecipitem.

vix . adv.
剛。僅。難。

Suggest a Translation
See an image

vix adv.

1 VIC-, with difficulty, with much ado, hardly, scarcely, barely: quae vix aut ne vix quidem adpareant: profluens amnis aut vix aut nullo modo: vix sum compos animi, T.: vix in ipsis tectis frigus vitatur: ex hominum milibus LX vir ad D sese redactos esse dixerunt, to scarcely five hundred, Cs.: ego vix teneor, quin accurram. —Of time, hardly, scarcely, just: Adsum atque advenio Acherunte vix viā altā atque arduā: ah! Vix tandem sensi stolidus!T.—Of immediate sequence, with cum: vix agmen novissimum extra munitiones processerat, cum Galli, etc., Cs.: vix erat hoc plane imperatum, cum illum . . . videres: Vix ea fatus erat, cum, etc., V.—With et or -que(poet.): Vix primos inopina quies laxaverat artūs, Et superincumbens . . . proiecit, etc., V.: Vix ea fatus erat, subitoque fragore Intonuit, V.—With ellips. of cum: Vix proram attigerat: rumpit Saturnia funem, V.: Unam promorat vix pedem Ruina camarae, etc., Ph.

Menu

Word wheel

vix

BWL

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent