abigeator
ăbĭgĕātor, ōris, m., = abigeus or abactor,
- a cattle-stealer, Paul. Sent. 5, 18.
abigeātor, ōris, m. (abigeo), der Viehdieb, Paul. sent. 5, 18. § 1 u. Gloss. V, 321, 37.
ăbĭgĕātŏr, ōris, m. , voleur de bestiaux : Ps. Paul. Sent. 5, 18, 1.