About Report a problem

Menu

agricola

agricola, a husbandman, agriculturist, ploughman, farmer, peasant

Frieze-Dennison Vergil

agricola , ae, m.: one who cultivates the land; a husbandman, 2.628. (ager and colō)

Could not find agricolaeque in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.

agrĭcŏla, ae, m. (Lucr. has gen. plur. agricolūm in 4, 586, but reg. form in 2, 1161; 6, 1260) [ager-colo], a cultivator of land, in the widest sense, a husbandman, agriculturist (including even the vine-dresser, gardener; also one who takes pleasure in agriculture, etc.); or in a more limited sense, a farmer, ploughman, countryman, boor, peasant.
  • I Prop.: bonum agricolam laudabant, Cato R. R. 1, 2: agricolae assidui, Cic. Rosc. Am. 16: (Deiotarus) optimus paterfamilias et diligentissimus agricola et pecuarius, devoted to agriculture and cattle-breeding, id. Deiot. 9: sed venio ad agricolas, the farmers, id. Sen. 16: agricolam laudat juris peritus, Hor. S. 1, 1, 9: invisum agricolis sidus, id. ib. 1, 7, 26: sollers, Nep. Cat. 3: peritissimus, Col. R. R. 1, 11, 1: fortunati, Verg. G. 2, 468: indomiti, id. A. 7, 521: parvo beati, Hor. Ep. 1, 2, 139: negotiosi, Col. R. R. 9, 2, 5: severi, Lucr. 5, 1356: miseri, Verg. A. 12, 292; Vulg. Gen. 4, 2; ib. Jacob. 5, 7.—Of the vine-dresser, keeper of a vineyard: locavit eam (vineam) agricolis, Vulg. Matt. 21, 33; ib. Joan. 15, 1.— Hence,
  • II Meton., of the gods, patrons, tutelary deities of agriculture, as Ceres, Bacchus, Faunus, etc.: agricolarum duces di, Varr. R. R. 1, 1, 4: Redditur agricolis gratia caelitibus, Tib. 2, 1, 36.

Saved

Recent