captiosus

captĭōsus, a, um, adj. [captio].

• Fallacious, deceptive: societas, Cic. Rosc. Com. 10, 29: beneficium, Dig. 46, 5, 8 pr.: liberalitas, ib. 2, 15, 8.—Comp., Cic. Rosc. Com. 17, 52.—
• II (Acc. to captio, I. B.) Captious, sophistical (most freq. in Cic.): animi fallacibus et captiosis interrogationibus circumscripti atque decepti, Cic. Ac. 2 (Luc.), 15, 46; so Gell. 16, 2, 13: probabilitas, Cic. Fin. 3, 21, 72: genus, id. Ac. 2 (Luc.), 16, 49; so in sup., id. ib.—Subst.: captĭōsa, ōrum, n., sophisms, Cic. Fin. 1, 7, 22.—Adv.: cap-tĭōsē, captiously, insidiously: interrogare, Cic. Ac. 2 (Luc.), 29, 94.

captiōsus, a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (captio), I) betrügerisch, o societatem captiosam et indignam! Cic.: quo nihil captiosius neque indignius dici potest, Cic. – II) verfänglich, sophistisch, fallaces et captiosae interrogationes, Cic.: interrogationes c., sententiae c., Gell.: c. verba, Sen.: captiosissimo genere interrogationis uti, Cic. – subst., captiōsa, ōrum, n. = Trugschlüsse, c. solvere, Cic. de fin. 1, 22.

captiosus [CL] , captious, subtle, sophistical. dialecticis artibus imbuta et ~is sillogismi conclusionibus instructa Aldh. VirgP 35; qui ~is exercitantur tota vita sermonibus, qui capere et capi vix possunt Map NC I 31; ~am plane intelligo interpretationem qua liberalitas artatur aut ampliatur in quodcumque prejudicium donatorii vel etiam donatoris J. Godard Ap. 250; 1299 ne excessus potus ‥ in aliquo vestrum vel a ~is possit notari Reg. Cant. II 849; videtur istum ~um logicum et subtilem in primo verbo contradicere sibi ipsi (Wycl. Ente) Wycl. & Ox. 173n.

captĭōsus, (14) a, um (captio), trompeur : o societatem captiosam et indignam ! Cic. Com. 29, ô la fourberie, lʼindignité de cette association ! || captieux, sophistique : nihil captiosius Cic. Com. 52, rien de plus captieux ; captiosissimo genere interrogationis uti Cic. Ac. 2, 49, employer la forme la plus captieuse dʼargumentation [le sorite] ; pl. n. , les sophismes : Cic. Fin. 1, 22.

captiosus , a, um. adj. c. s. v. captio.


Suggest a Translation
See an image

captiōsus adj.with comp.and sup.

• captio, fallacious, deceptive: societas. — Sophistical, misleading: quo nihil captiosius potest dici: captiosissimum genus interrogationis: captiosa solvere, detect sophisms.