decolorare

decolorare [CL] , to alter the colour of, to discolour. b to stain (fig.), tarnish, discredit; v. et. discolorare 1c. ~ant, desimulant, †depingant GlH D 21; Adel. CA 12 (v. 1 cera 3); R. Cold. Godr. 158 (v. decoriare f); s1244 episcopus ‥, quem ‥ ictericia ~averat ‥, tussis desiccaverat M. Par. Maj. IV 330; peplis ‥ in quibus ‥ croceus color radiat, qui colorem ~ate faciei sofisticat suo fuco J. Godard Ep. 233; vultus ‥, / quem Amoris omnipotencia / decolorat ut hiems lilia J. Howd. Ph. 209; egens sum et esuriens ‥, ~atus ob absenciam amati mei Rolle IA 245.  b cum [creatura] non vult quod debet ‥, universitatis ordinem ‥ perturbat, licet potestatem aut dignitatem Dei nullatenus laedat aut ~et Anselm (CurD I 15) II 73; Id. Or. 7 (v. dominatus a); hortatur [Alcuinus] ne ‥ vestium luxui et gule intemperiei professionis sue reverentiam ~ent W. Malm. GP III 127; historiis quas suis poete ~avere figmentis J. Sal. Pol. 394A; quod primi parentes sue creationis nitorem peccato ~averint Pull. Sent. 646B (cf. ib. 752D); ad ~andam mutue fraternitatis famam A. Tewk. Add. Thom. 19.