About
Menu

decorticare

decorticare [CL] , to bark, peel; cf. discoriare c. b to husk (grain). c to skin. d (med.) to clear of (dead) skin. e to strip of adornment. f (fig.) to disfigure. 9‥ ~avit, berinde WW; ~atum, ‥ rindleas Ælf. Sup.; qui opera sua ad ostentationem magnificant ficum fructiferam ~ant et earn spoliant Alex. Bath Mor. III 63 p. 138; virgas virides populeas ‥ quas ‥ ~ans posuit in canalibus Higd. II 11 p. 32.  b typsonas faciunt de ordeo; ~ant ipsa grana in pilo GlC T 357; formice ‥ grana que ‥ collegerunt solercius ~ant Upton 162; far per genus molicionis fit de quolibet grano panifico, si solum retundetur exesis capitibus et ~etur Alph. 62.  c 9‥ ~avit, ‥ beflog WW; ~atum, æfelle Ælf. Sup.; qua parte glacies caput [cadentis] excipit, totum radit, totum ~at W. Fitzst. Thom. prol. 17.  d coluber predicto modo preparatus [i. e. decoctus in vino etc.] et exbibitus vetulas ~at et rejuvenescere facit Gilb. VII 344v. 1.  e s1183 (v. decoriare d).  f audiveram ‥ garriencium philosophorum ‥ atque indoctorum Armenorum tumultum, qui fraudulenter ‥ ~abant tuam scripturam, ut ipsa quasi fetus sensus eis coloris varii parturiret Ric. Armagh AP 20.

Saved

Recent