decorticatio
dēcortĭcātĭo, ōnis, f. [decortico],
- a barking, peeling: angusta, Plin. 17, 24, 37, § 236.
dēcorticātio, ōnis, f. (decortico), das Abschälen der Rinde, Plin. 17, 236.
de cortic[(e ] dictarum quercuum nichil, quia prostrate fuerunt extra tempus decortic[acionis ]
dēcortĭcātĭō, ōnis, f. (decortico), décortication, action dʼenlever lʼécorce : Plin. 17, 236.
decorticatio , onis. f. et, v. decortico
See an image
See an image