deiectus
deiectus, thrown down
deiectus2, a throwing down, felling, fall
Could not find deiectus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
dējectus, a, um, Part. and P. a., from deicio.
dējectus, ūs, m. [deicio], a casting or throwing down (rare; not in Cic.).
- I In gen.: arborum, Liv. 9, 2: gravis (Penei), fall, Ov. M. 1, 571; cf. fluminum, Sen. Cons. ad Marc. 18: aquae, id. Ep. 56; and absol., Plin. 33, 4, 21, § 75; cf. Vitr. 6, 3.—
- B Concr., that which is thrown over, a covering: velatum geminae dejectu lyncis, Stat. Th. 4, 272.—
- II Esp., of localities (acc. to dejectus, P. a., I.), a declivity, descent: collis, Caes. B. G. 2, 22: in dejectu positus, Plin. 2, 70, 71, § 179. In plur.: collis ex utraque parte lateris dejectūs habebat, Caes. B. G. 2, 8, 3.—
- B Transf., the lowering of the voice, = Gr. θέσις (opp. elatio, = Gr. ἄρσις), Plin. Fulg. Myth. 3, 9, p. 129.
1. dēiectus, a, um, PAdi. (v. deicio), I) gesenkt, tief liegend, deiecta atque inferiora loca, Caes. b. c. 1, 46, 3. – II) übtr., dem Range nach niedrig (Ggstz. sublimis), neutrum altero sublimius aut deiectius, Tert. adv. Marc. 1, 6 extr. – b) niedergeschlagen, verzagt, mutlos, haud deiectus, Verg. Aen. 10, 858. Stat. Theb. 3, 315: deiecti et infracti, Quint. 9, 4, 138.
2. dēiectus, ūs, m. (deicio), das Herabwerfen, Herabstürzen, I) eig.: arborum, Liv. 9, 2, 9: aquae, der Abschuß, Absturz, Sen. ep. 56, 3 (vgl. Plin. 33, 75; Ov. met. 1, 570): Plur., deiectus fluminum, Sen. ad Marc. 18, 4. – übtr., in ira dei. animorum est, ein Sich-Übersturzen, Sen. de ira 3, 1, 5. – II) meton.: a) der Überwurf, velatum geminae deiectu lyncis, Stat. Ach. 4, 272. – b) die Senkung, Abschüssigkeit, der abschüssige Abhang, collis, Caes.: gemmae, scharfe Kante, Facette, Plin.: Plur., is collis ex utraque parte lateris deiectus habebat, Caes. – ohne Genet., in deiectu positi, Plin. – c) = θέσις, die Senkung der Stimme (Ggstz. elatio, griech. ἄρσις), Plur. bei Fulg. myth. 3, 9. p. 129 M.
- 1. het neerwerpen, het neerstorten, het vellen [arborum; aquae]; ➤ in iram ~ animorum est een zich neerstorten (Sen.);
- 2. (steile) helling [collis].
- 1. laaggelegen [loca];
- 2. (Verg.) moedeloos, terneergeslagen.
dejectus, a, um. part. p. v. dejicio.
倒塌。 Spe dejectus 無望者。Mulier conjuge dejecta 寡婦。 Oculi in terram dejecti 看地。垂目。
Suggest a Translation
See an image
倒塌。 Spe dejectus 無望者。Mulier conjuge dejecta 寡婦。 Oculi in terram dejecti 看地。垂目。
Suggest a Translation
See an image
dēiectus, ūs, m.: pendio, declivio
cascata Sen
● flusso, caduta (di acque).
dēiectus (1) adj.
- P. of deicio, thrown down; hence, of places, low, sunken, depressed: loca, Cs.—Fig., cast down, dejected, dispirited: haud deiectus, V.
dēiectus (2) ūs, m
- deicio, a throwing down, felling, fall: arborum, L.: gravis undarum, O.— A declivity, descent: collis, Cs.—Plur: collis deiectūs habebat, Cs.