devotus
devotus, bowed, devoted, accursed
dēvōtus, a, um, Part. and P. a., from devoveo.
dēvōtus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. devoveo), durch Gelübde gewidmet, I) den unterirdischen Göttern, dah. verwünscht, verflucht, heillos, arbor, sanguis, Hor.: periuria, Catull.: post diuturnam et devotissimam sub Romano iugo senectutem, Augustin. de civ. dei 5, 22. – II) zu eigen ergeben, ganz-, sehr ergeben, sehr anhängend, sich hingebend, A) im allg.: a) einer Pers., verb. deditus alci devotusque, Iuven.: devoto vobis animo, Tiber. bei Suet.: an quisquam nobis devotior exstat? Claud.: quibus rebus et devotissimos sibi et fortissimos reddidit, Suet.: devotissimi rei publicae viri, Vopisc. – subst., dēvōtī, ōrum, m., die (jmdm. auf Leben u. Tod) Ergebenen, Getreuen, Caes. b. G. 3, 22, 1: Superl. devotissimi, Valer. imp. bei Treb. Poll. Claud. 14, 2. – b) einer Sache, scaenae, Suet.: vino, Phaedr.: dah. devotae in externa proelia dextrae, gern bereit zu usw., Lucan. 3, 311. – B) insbes.: 1) gottergeben, fromm, andächtig, v. Pers., m. Dat. (in), deo, Christo, Eccl.: devotissime magister, Ps. Sen. ep. ad Paul. 10 extr. – v. Lebl., devota ieiunia celebrant, Auson. edyll. 1. 2. p. 30, 12 Schenkl. – 2) gegen die Obrigkeit u. Gesetze gehorsam, Cassiod. var. 2, 16, 4.
dēvōtus, (12) a, um , ¶ 1 part. de devoveo ¶ 2 adjt, a) dévoué, zélé, alicui, pour qqn : Sen. Ben. 3, 5, 2 ; Juv. 9, 72 ; Suet. Tib. 67 ; devotior Claud. Gild. 289 ; -tissimus Sen. Ben. 5, 17, 1 || subst. m. , devoti Cæs. G. 3, 22, 1, des gens dévoués ; b) adonné à : Phædr. 4, 5, 6 ; c) prêt pour : Luc. 3, 331 ; d) [Ecclés.] soumis à Dieu, pieux : Hier. Ep. 108, 2.
devotus , a, um. part. p. s. v. devoveo.
— studiis 專務書。 Victima devota 所定之犧牲。Devota vino 愛酒之女。Devoti 分甘苦之夥兵。
Suggest a Translation
See an image
— studiis 專務書。 Victima devota 所定之犧牲。Devota vino 愛酒之女。Devoti 分甘苦之夥兵。
Suggest a Translation
See an image
Devotiopro Pietas. Vide alio sensu in Devotissimus.
Sapiens dux laudando Deum et sanctum Johannem Baptistam ejus Devotum, etc.
Decernimus et volumus abbatem, monacos, conversos, Devotos ipsius monasterii Locedii, etc.Vide Donati 2.
dēvōtus
adj.
- P. of devoveo, bowed, devoted, accursed: arbos, H.: periuria, Ct.—Devoted, attached, faithful: tibi cliens, Iu.—As subst: cum DC devotis, faithful followers, Cs.—Fig., given, abandoned: vino, Ph.