devoratorius
dēvŏrātōrĭus, a, um, adj. [devoro],
- devouring: crimina devoratoria salutis, destructive to, Tert. Idol. 1.—As subst.: dē-vŏrātōrĭum, i, n., the devouring maw: mortis, Ambros. Ep. 4, 5 fin.
dēvŏrātōrĭus, a, um (devorator), qui détruit : Tert. Idol. 1.