evolo
evolo, to fly out, fly away, fly up
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: ex quercu (aquila), Cic. Leg. 1, 1, 2: extra septa, Varr. R. R. 3, 9, 15.—Absol.: evolandi potestas, Col. 8, 15, 1: longius, Dig. 41, 1, 5, § 6: aut saepe ex humili sede sublima evolat, Att. ap. Non. 489, 5 (Rib. Trag. Fragm. p. 211): evolare ubi nec Pelopidarum facta neque famam audiam, Poet. ap. Cic. Att. 15, 11, 3; id. Fam. 7, 30, 1; cf. id. ib. 7, 28; id. Att. 14, 12, 2; and Rib. Trag. Fragm. p. 252: evolaverunt nebulae sicut aves, Vulg. Sir. 43, 15: longius (of geese), Dig. 41, 1, 5, § 6.—
- 2 Transf., to come forth quickly, to rush or spring forth: ex corporum vinculis, tamquam e carcere, Cic. Rep. 6, 14; cf. id. Lael. 4, 14: (hostes) subito ex omnibus partibus silvae evolaverunt, Caes. B. G. 3, 28, 3; 7, 27 fin.; cf.: exanimatus evolat e senatu, Cic. Sest. 12, 28: rus ex urbe, tamquam e vinculis, id. de Or. 2, 6: e conspectu, id. Verr. 2, 5, 34: per medias vias, Ov. A. A. 3, 710: ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis, Lucr. 6, 314.—
- II Trop.: (almost exclusively in Cic.): ii, quorum animi, spretis corporibus, evolant atque excurrunt foras, Cic. Div. 1, 50, 114: quaestiones omnium perrumpat, evolet ex vestra severitate, id. Verr. 2, 1, 5; cf. id. Mur. 38, 82: ex poena, id. Prov. Cons. 6, 14: quem illi esse in principibus facile sunt passi, evolare altius certe noluerunt, to ascend, id. Fam. 1, 7, 8: illos dolent evolasse, id. de Or. 2, 52, 209: sic evolavit oratio, ut, etc., rose, id. ib. 1, 35, 161: tantos processus (Piso) efficiebat, ut evolare, non excurrere videretur, id. Brut. 78, 272.
- 1. uitvliegen;
- 2. tevoorschijn stormen, naar buiten vliegen [foras; e senatu; ex omnibus partibus silvae; rus ex urbe];
- 3. ontvluchten [e vinculis; e conspectu; ex alcis severitate; e poena ontgaan];
- 4. omhoogvliegen, zich verheffen.
- to fly out, fly away, fly up: ex quercu (aquila): sic evolat ales, O.—To come forth quickly, rush forth, hasten out: ex omnibus partibus silvae, Cs.: e conspectu: e poenā, to escape: rus ex urbe.—Fig., to escape, fly away, flee: ii, quorum animi, spretis corporibus, evolant foras. ex istorum insidiis. — To mount, ascend, rise: altius, reach a higher rank: sic evolavit oratio, ut, etc.
-
…demittere caelo. Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris et quaecumque fugant inductas flamina nubes emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, terribilem picea tectus caligine vultum barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis ; fronte sedent nebulae ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…mihi nihil libri, nihil litterae, nihil doctrina prodest. ita dies et noctes tamquam avis illa mare prospecto evolare cupio. do, do poenas temeritatis meae. etsi quae fuit illa temeritas quid feci non consideratissime si enim…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…enim fingitis, cum Licinius venisset, pyxidem teneret in manu, conaretur tradere, nondum tradidisset, tum repente evolasse istos praeclaros testis sine nomine ; Licinium autem, cum iam manum ad tradendam pyxidem porrexisset, retraxisse atque ex…
Cicero, pro Caelio
-
…CVRIO S. D. ego vero iam te nec hortor nec rogo ut domum redeas ; quin hinc ipse evolare cupio et aliquo pervenire, ubi nec Pelopidarum nomen nec facta audiam. incredibile est quam turpiter mihi facere videar…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…rusticorum sed contra metuunt ut crudelem, iratum. nec tamen mihi quicquam est miserius quam remansisse nec optatius quam evolare non tam ad belli quam ad fugae societatem. sed tu omnia qui consilia differebas in id tempus cum sciremus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…parietes nostram salutem, nullae leges, nulla iura custodient. Vbi enim id quod intus est atque nostrum impune evolare potest contraque nos pugnare, fit in dominatu servitus, in servitute dominatus. O tempora, o mores Cn…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…, homine omnium nobilissimo, similia invidorum vitia perspexi, quem tamen illi esse in principibus facile sunt passi, evolare altius certe noluerunt. gaudeo tuam dissimilem fuisse fortunam ; multum enim interest, utrum laus imminuatur an salus deseratur…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quos nos extinctos arbitraremur. Immo vero, inquit, hi vivunt, qui e corporum vinculis tamquam e carcere evolaverunt, vestra vero, quae dicitur, vita mors est. Quin tu aspicis ad te venientem Paulum patrem Quem…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…aut a forensi dictione aut a commentatione domestica aut a scribendo aut a cogitando. Itaque tantos processus efficiebat ut evolare, non excurrere videretur ; eratque verborum et dilectus elegans et apta et quasi rotunda constructio ; cumque argumenta excogitabantur…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…putat esse iudicium, et recte putat. confringat iste sane vi sua consilia senatoria, quaestiones omnium perrumpat, evolet ex vestra severitate mihi credite, artioribus apud populum Romanum laqueis tenebitur. credet his equitibus Romanis populus Romanus qui…
Cicero, in Verrem