exta
exta, the chief internal organs of the body, significant organs
- prop., the most prominent of the internal organs, hence, the nobler internal organs of the body, the inwards, as the heart, lungs, liver, the organs from the appearance of which in the victim the haruspices drew their prognostications (but viscera, the entrails, in gen. includes also the stomach, intestines, etc.): alios enim alio more videmus exta interpretari, Cic. Div. 2, 12, 28 (v. the whole passage): exta homini ab inferiore viscerum parte separantur membrana, Plin. 11, 37, 77, § 197; 28, 5, 14, § 56: EXTA PORRICIUNTO, dies danto in altaria aramve focumve eove, quo exta dari debebunt, Veran. ap. Macr. S. 3, 2; cf. Varr. R. R. 1, 29 fin.: dare, Liv. 26, 23, 8; cf.: dare Jovi, Mart. 11, 57, 4; for which: reddere Marti, Verg. G. 2, 194: per exta inventa praesensio, Cic. Top. 20, 77 al.: exta consuluit, Vulg. Ezech. 21, 21: abducunt me ad exta, to the sacrificial meal, Plaut. Mil. 3, 1, 117 (712).
~a,iesen ‥ ~a, praecordia,bæcþearm
~a, intestina, fibras pectorum, hostiare,gesen
eliso cerebro ‥ procumbebant homines, lorice rumpebantur, ~a fundebantur
ut exinteratorum equorum adhuc spirantibus ~is immergeret pedes
~a,rede blode, a gibelet
hoc ~um,a bowyle ‥ A.a gret paugh ;‥ a trype
nec Pan, Arcadiae quem gens colit exta litando
aruspicium quoque in ~orum inspectione viget‥. ~orum nomine censentur omnia que cutis extremitate teguntur
quia aruspisces aras inspicientes in ~is et fibris sacrificiorum futura considerent
fartor, ~orum repletor
despecte vetule que despectissima / exta, lucanicas, omasum, ozima / popello vendicat et ova pessima, / reginam nobilem lux equat ultima
➳ gén. pl. extum Pacuv. 81.
- sup.for *ecista from ex, the chief internal organs of the body, significant organs(in prognostication): exta interpretari: dare, L.: inspicere: reddere Marti, V.: lustralia, V.: victimae, L.
-
…. Tum Stygio regi nocturnas inchoat aras, et solida imponit taurorum viscera flammis, pingue superque oleum infundens ardentibus extis. Ecce autem, primi sub lumina solis et ortus, sub pedibus mugire solum, et iuga coepta moveri…
Vergil, Aeneid
-
…multo etiam magis, quo maius erat certamen et discrimen salutis. omitto nostros, qui nihil in bello sine extis agunt, nihil sine auspiciis domi externa videamus namque et Athenienses omnibus semper publicis consiliis divinos quosdam sacerdotes, quos…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…; nam, dum haruspicinam veram esse vultis, physiologiam totam pervertitis. caput est in iecore, cor in extis ; iam abscedet, simul ac molam et vinum insperseris ; deus id eripiet, vis aliqua conficiet aut exedet…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quidem intellegitur etiam significationibus rerum futurarum, quae tum dormientibus tum vigilantibus portenduntur ; multa praeterea ostentis, multa in extis admonemur multisque rebus aliis, quas diuturnus usus ita notavit ut artem divinationis efficeret. nemo igitur vir magnus sine…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, quid fibra valeat, accipio ; quae causa sit, nescio. atque horum quidem plena vita est ; extis enim omnes fere utuntur. Quid de fulgurum vi dubitare num possumus nonne cum multa alia mirabilia, tum illud…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…contulerunt At id, praeterquam quod fieri non potuit, ne fingi quidem potest ; alios enim alio more videmus exta interpretari, nec esse unam omnium disciplinam. Et certe, si est in extis aliqua vis, quae declaret…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…non casu id evenerit rex Prusias, cum Hannibali apud eum exsulanti depugnari placeret, negabat se audere, quod exta prohiberent. Ain tu, inquit, carunculae vitulinae mavis quam imperatori veteri credere Quid ipse Caesar cum a summo…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…natura Concedam hoc ipsum, si vis, etsi magnam iacturam causae fecero, si ullam esse convenientiam naturae cum extis concessero ; sed tamen eo concesso qui evenit, ut is, qui impetrire velit, convenientem hostiam rebus suis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, quod etiam nunc nuptiarum auspices declarant, qui, re omissa, nomen tantum tenent. nam ut nunc extis quamquam id ipsum aliquanto minus quam olim, sic tum avibus magnae res inpetriri solebant. itaque, sinistra dum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…haec dumtaxat pabuli genus et earum rerum quas terra procreet, vel ubertatem vel tenuitatem ; salubritatem etiam aut pestilentiam extis significari putat. O mortalem beatum cui certo scio ludum numquam defuisse. huncine hominem tantis delectatum esse nugis ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione