flagitare

flagitare [CL] 1 to importune (person); b (w. ut or sim. & subj.). expectemus eam, te flagito sedulus, horam Wulf. Swith. II 736; sanctum presulem ~are satagunt Ord. Vit. VII 12 p. 207; quem constanter asserebat fluvio Aruwe [Arrow] immersum ‥, ad spectaculum confluente vicinia martyremque Thomam flagrante [? l. flagitante], ad vitam rediisse W. Cant. Mir. Thom. IV 37.  b ~at populum ‥ ut ‥ Aldh. VirgP 52; c792 devotissime te ~o ut ‥ Alcuin Ep. 11; qui mecum vestram pietatem ~ant ut ‥ Anselm (Ep. 180) IV 65. 2 to demand (something): a (w. dir. obj.); b (w. cl. as obj.); c (impers. or absol.). a petere autem hujusmodi gaudium est non verbis tantummodo patriae caelestis introitum ~are sed et digna operatione pro ejus perceptione certare Bede Hom. II 12. 165; ut ‥ Brettones ab Aetio consule auxilium ~antes non impetraverint Id. HE I 13 tit.; c802 reus ‥ ad ecclesiam confugit S. Martini ‥ viam ad ejus sanctissimam praesentiam ~ans Alcuin Ep. 245; ut diadema regium sumeret ‥ oraverunt. hoc summopere ~abant Normanni Ord. Vit. III 14 p. 156; s1379 garcio audiens voces Anglicanas, prodiit ‥ ~ans fidem et suffragium Anglicorum V. Ric. II 12.  b 705 quid agi debeat tuae benivolentiae ingenium ~ando inquirere opere pretium reor Wealdhere Ep. 22; Theophilo cum cachinnanti cavillatione ~anti ut ‥ Aldh. VirgP 47; c830 ad istam meam familiam ~abo ut me cum divinis spiritalibusque bonis semper memorare concedant CS 380; crebris nuntiis a viris suis ~abant ut ‥ Ord. Vit. IV 4 p. 185; cum etiam summopere jam ~assent, ut ‥ Gir. TH III 8; humillime ~amus quatinus de vestre munifice excellentie dignacione sua gaudere possumus presencia Dictamen 356; a Moysi ~arunt ut ‥ Fortescue NLN II 4.  c 838 a prefato venerabili archiepiscopo Ceolnotho ~atum est quod ‥ CS 421; cum hereticum sit exponere scripturam sacram aliter quam spiritus sanctus ~at Wycl. Ver. II 49.