flagro
flagro, to flame, blaze, burn
- I Lit.: flagrantes onerariae, Cic. Div. 1, 32, 69: crinemque flagrantem excutere, Verg. A. 2, 685: flagrabant ignes, Ov. F. 6, 439: intima pars hominum vero flagrabat ad ossa, Lucr. 6, 1168: flocci molles et sine oleo flagrant, Plin. 16, 7, 10, § 28: ut flagret (carbo), id. 33, 13, 57, § 163.—
- II Trop., sc. according as the notion of heat or of the pain produced by burning predominates (cf. flamma, II.).
- A To be inflamed with passion (in a good and a bad sense), to blaze, glow, burn, be on fire, to be violently excited, stirred, provoked.—With abl.: non dici potest, quam flagrem desiderio urbis, Cic. Att. 5, 11, 1; so, desiderio tui, id. ib. 7, 4, 1: dicendi studio, id. de Or. 1, 4, 14; cf.: eximio litterarum amore, Quint. prooem. § 6: mirabili pugnandi cupiditate, Nep. Milt. 5, 1: cupiditate atque amentia, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 75; cf. id. Clu. 5, 12: amore, id. Tusc. 4, 33, 71; Hor. Epod. 5, 81; cf.: cupidine currus, Ov. M. 2, 104: libidinibus in mulieres, Suet. Gramm. 23: odio, Cic. de Or. 2, 45, 190: totam Italiam flagraturam bello intelligo, id. Att. 7, 17, 4: bello flagrans Italia, id. de Or. 3, 2, 8: convivia quae domesticis stupris flagitiisque flagrabunt, id. Verr. 2, 4, 32, § 71.—Absol.: flagrabant vitia libidinis apud illum, id. Cael. 5, 12; cf.: uti cujusque studium ex aetate flagrabat, Sall. C. 14, 6.—Poet. with acc. of respect, to love: caelestem flagrans amor Herculis Heben, Prop. 1, 13, 23: Cerberus et diris flagrat latratibus ora, Verg. Cul. 220.—*
- 2 Poet. as a v. a., to inflame with passion: Elisam, Stat. S. 5, 2, 120.—
- B To be greatly disturbed, annoyed, vexed; to suffer: consules flagrant infamiā, Cic. Att. 4, 18, 2; cf.: invidiā et infamiā, id. Verr. 1, 2, 5: invidiā, id. Clu. 49, 136; id. Sest. 67, 140: Tac. A. 13, 4; Plin. Ep. 9, 13, 21; Suet. Aug. 27; id. Galb. 16: infamiā, id. Caes. 52; id. Tib. 44: rumore malo, Hor. S. 1, 4, 125; ignominiā et pudore, Flor. 2, 18: inopiā et cupidinibus, Sall. Or. Philipp. p. 220 ed. Gerl.
- —Hence, flā̆grans, antis, P. a., flaming, blazing, burning, glowing.
- A Lit.: fulmen, Varr. Atacin. ap. Quint. 1, 5, 18; cf. telum, Verg. G. 1, 331: flagrantis hora Caniculae, Hor. C. 3, 13, 9; cf.: flagrantissimo aestu, Liv. 44, 36, 7: genae, Verg. A. 12, 65: oscula, Hor. C. 2, 12, 25.—
- 2 Transf., of color, glittering, shining: (Aeneas) Sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis, Verg. A. 12, 167: redditur extemplo flagrantior aethere lampas (i. e. sol), Sil. 12, 731.—
- B Trop., glowing with passion, ardent, eager, vehement: oratoria studia quibus etiam te incendi, quamquam flagrantissimum acceperam, Cic. Fat. 2, 3: non mediocris orator, sed et ingenio peracri et studio flagranti, id. de Or. 3, 61, 230: recentibus praeceptorum studiis flagrans, id. Mur. 31, 65: flagrans, odiosa, loquacula, Lampadium fit, flickering, restless, Lucr. 4, 1165: in suis studiis flagrans cupiditas, Cic. Tusc. 4, 19, 44: flagrantissima flagitia, adulteria, Tac. A. 14, 51: flagrantissimus amor, Plin. Ep. 6, 8, 2: Nero flagrantior in dies amore Poppaeae, Tac. A. 14, 1; id. H. 4, 39: Othonis flagrantissimae libidines, id. ib. 2, 31; Val. Max. 8, 14 ext. 3: studia plebis, Tac. A. 2, 41 fin.: aeger et flagrans animus, id. ib. 3, 54: flagrantior aequo Non debet dolor esse viri, Juv. 13, 11: adhuc flagranti crimine comprehensi, i. e. in the very act, Cod. Just. 9, 13, 1.
- —Hence, flā̆gran-ter, adv., ardently, vehemently, eagerly (post-Aug.): Germani exarsere flagrantius, Amm.31, 10, 5: flagrantius amare, Fronto, Ep. ad Anton. 2 ed. Mai.: flagrantissime cupĕre, Tac. A. 1, 3.
- 1. branden, gloeien; ➤ flagrabant ignes, onerariae;
- 2. (poët.) fonkelen, glanzen; ➤ flagrant lumina nymphae;
- 3. (metaf.) blaken, (hartstochtelijk) gloeien, branden (van, door: abl.) [pugnandi cupiditate; amore; inopiā zeer geplaagd worden];
- 4. (v. toestanden) ontbranden; ➤ bellum flagrat.
自燒。着火。— amore 熱愛。— gratia 得時。— desiderio 切欲。— infamia 名敗。
Suggest a Translation
See an image
- 2 FLAG-, to flame, blaze, burn: flagrantes onerariae: crinemque flagrantem Excutere, V.: Flagrabant ignes, O.—Fig., to be inflamed with passion, blaze, glow, be excited, be stirred: flagrabant vitia libidinis apud illum: ut cuiusque studium flagrabat, S.: homo flagrans cupiditate gloriae, fired: pugnandi cupiditate, N.: immortalitatis amore: Italia flagratura bello: convivia quae flagitiis flagrabunt: flagrabant vitia apud illum: flagrante etiam tum libertate, Ta.— To be afflicted, be vexed, suffer: invidiā: rumore malo, H.
-
…demens inter utrosque furor. non sic Haemonio Salmonida mixtus Enipeo Taenarius facili pressit amore deus, nec sic caelestem flagrans amor Herculis Heben sensit in Oetaeis gaudia prima iugis. una dies omnis potuit praecurrere amantis nam tibi non tepidas…
Propertius, Elegies
-
…adulescentium familiaritates adpetebat eorum animi molles etiam et fluxi dolis haud difficulter capiebantur. Nam ut cuiusque studium ex aetate flagrabat, aliis scorta praebere, aliis canes atque equos mercari ; postremo neque sumptui neque modestiae suae parcere, dum…
Sallust, Catilina
-
…, dabitur Stygias iuravimus undas quodcumque optaris sed tu sapientius opta. Finierat monitus dictis tamen ille repugnat propositumque premit flagratque cupidine currus. Ergo qua licuit genitor cunctatus ad altos deducit iuvenem, Vulcania munera, currus. Aureus axis…
Ovid, Metamorphoses
-
…oportere cum saepe antea senatus tum me consule gravissime iudicavit. huic autem barbarae superstitioni resistere severitatis, multitudinem Iudaeorum flagrantem non numquam in contionibus pro re publica contemnere gravitatis summae fuit. at Cn. Pompeius captis Hierosolymis victor ex…
Cicero, pro Flacco
-
…si tu ipse id lente ferre videare ; neque ut oderit eum, quem tu velis, nisi te ipsum flagrantem odio ante viderit ; neque ad misericordiam adducetur, nisi tu ei signa doloris tui verbis, sententiis, voce…
Cicero, de Oratore
-
…posuisset, huic minime mirum est ex tempore dicenti solitam effluere mentem. itaque cum ei nec officium deesset et flagraret studio dicendi, perpaucae ad eum causae deferebantur. Orator autem vivis eius aetatis aequalibus proximus optimis numerabatur propter verborum…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…. quamquam iste tuus animus numquam his angustiis quas natura nobis ad vivendum dedit contentus fuit, semper immortalitatis amore flagravit. nec vero haec tua vita ducenda est quae corpore et spiritu continetur illa, inquam, illa vita est…
Cicero, pro Marcello
-
…, ostendit sese in omnibus civitatibus censores esse facturum. tanto mercatu praetoris indicto concurritur undique ad istum Syracusas ; flagrabat domus tota praetoria studio hominum et cupiditate ; nec mirum omnibus comitiis tot civitatum unam in domum revocatis, tantaque…
Cicero, in Verrem
-
…. hanc cum iste sacrorum omnium et religionum hostis praedoque vidisset, quasi illa ipsa face percussus esset, ita flagrare cupiditate atque amentia coepit ; imperat magistratibus ut eam demoliantur et sibi dent ; nihil sibi gratius ostendit futurum .…
Cicero, in Verrem
-
…concitator, rem paene ad manus revocasset, cum vir optimus et homo innocentissimus pecunia circumventus diceretur, cum invidia flagraret ordo senatorius, potuit nihil decerni, potuit illa concitatio multitudinis sine summo periculo rei publicae repudiari at quid est…
Cicero, pro Cluentio