funesto
funesto, to pollute with murder, defile with slaughter
fūnesto, āvi, ātum, 1, v. a. [funestus], to pollute or disgrace with murder.
- I Lit. (class.; syn. foedo): aras ac templa humanis hostiis, Cic. Font. 10, 21: aram sociorum, id. Mil. 33, 90: contionem contagione carnificis, id. Rab. Perd. 4, 11.—
- II Transf., in gen., to pollute, dishonor (post-Aug.): emptor veneni Frangenda miseram funestat imagine gentem, Juv. 8, 18: sese nuptiis incestis, Cod. Th. 3, 12, 3: corpus in civitatem inferri non licet, ne funestentur sacra civitatis, Paul. Sent. 1, 21, 2.
fūnesto, āvī, ātum, āre (funestus), durch (Leichen) Mord usw. besudeln, -verunreinigen, -entehren, -entweihen, aras ac templa hostiis humanis, Cic.: saxum illud Lemnium, Cic.: curiam, Cic.: funestet seque suosque, Catull.: gentem, Iuven.
fūnestō, (13) āvī, ātum, āre (funestus), tr., souiller par un meurtre : Cic. Font. 21 ; Mil. 90 || [fig.] flétrir : Cod. Th. 3, 12, 3.
fūnestō āvī, ātus, āre
- funestus, to pollute with murder, defile with slaughter: aras hostiis: contionem contagione carnificis: gentem, disgrace, Iu.