igninus
ignīnus, a, um, adj. [ignis],
- standing in the fire; as subst.: ignīnus, i, m., a fireman, Ap. Met. 7, 20, 13 Hild.
īgnīnus, a, um (ignis), im Feuer stehend, igninus iste, dieser Feuermann, Apul. met. 7, 20 zw.
m pellium catorum †ignium [sic MS; l. igninorum ] ‥; duodena catorum silvagiorum [] : igmorum ‥ salvagiorum MonA I 143
quandoque ut candida forma aliqua ‥ lux celitus dispensata refulsit, ‥ multotiens instar pyramidis ~o more videbatur exsurgere, quandoque sicut ardens facula sublucere, quandoque in modum contunse nivis superius infundi
ignīnus, a, um (ignis), qui vit dans le feu : Apul. M. 7, 20.