illicitator
illicitator, a shambidder, bidder-in, mock-purchaser
illĭcĭtātor (inl-), ōris, m. [in-licito],
- one who bids at an auction to make others bid higher, a sham-bidder, mock-purchaser: non illicitatorem venditor, non, qui contra liceatur, emptor apponet, Cic. Off. 3, 15, 61; cf.: nunc quoniam tuum pretium novi, il. licitatorem potius ponam quam illud minoris veneat, id. Fam. 7, 2, 1 (explained, Paul. ex Fest. p. 113: illicitator emptor, erroneously).
illicitātor, ōris, m. (in u. licitor), der Scheinkäufer, der nur zum Schein auf etwas bietet, um einen andern Käufer höher zu treiben, Cic. de off. 3, 61; ep. 7, 2, 1; vgl. Paul. ex Fest. 115, 14 (durch emptor erklärt).
illĭcĭtātŏr (16) (inl-), ōris, m. , enchérisseur : Cic. Off. 3, 61 ; Fam. 7, 2, 1.
Nullus temerator hæc decreta subvertat, nemo Illicitator vel contemptor vigorem his institutionibus subtrahet(subtrahat) .
inlicitātor (ill-) ōris, m
- * inlicitor, a shambidder, bidder-in, mock-purchaser: non inlicitatorem apponet: ponere.