interiectio
Could not find interiectione in Logeion dictionaries.
interiectione Noun: feminine nominative singular, Noun: feminine vocative singular of interiectio
interjectĭo, ōnis, f. [interiacio], a throwing or placing between, insertion.
- I In gen.: verborum, Auct. Her. 1, 6, 9.—
- II In partic.
- A In gram., an interjection, Quint. 1, 4, 19.—
- B In rhet., a parenthesis, an interruption of the principal idea by the insertion of another: interjectio qua et oratores et historici frequentes utuntur, ut medio sermone aliquem inserant sensum, Quint. 8, 2, 15.
interiectio, ōnis, f. (intericio), I) das Dazwischenwerfen, Dazwischensetzen, Einschieben, 1) eig.: pontium, Cassiod. var. 12, 18, 2: binûm medietatum, Chalcid. Tim. 40: media, ibid. 8 u. 9. – 2) übtr., als rhet. u. gramm. t. t.: a) die Einschaltung, brevis, Quint. 4, 2, 121: verborum, beiläufige Erwähnung, Cornif. rhet. 1, 9. – b) der Zwischensatz, die Parenthese, Quint. 8, 2, 15 u.a. Rufin. de schem. lex. 12. Carm. de figuris 118. p. 68, 1 H. – c) die Interjektion, Quint. 1, 4, 19. Charis. 238, 19. Diom. 366, 13. Prisc. 15, 40. Prisc. de accent. § 48. Augustin. in euang. Ioann. tract. 51, 2 u. doctr. Chr. 2, 11, 16 (wo erklärt). – II) das Dazwischentreten in der Zeit, der Zwischenraum, si vero interiectionibus capere cuiusque generis fructum aveat, Colum. 3, 21, 6.