About

Menu

interjectio

interjectio [CL] 1 interposition. ea [sc. corpora] non potest percipere propter ~onem ‥ muri Bacon Maj. II 106. 2 interpolated utterance. b (gram.) interjection; c (in fig. context). est autem mentis vox interjectio lete, / que grates donat Garl. Myst. Eccl. 629.  b omnes ~ones, si monosyllabae fuerint, producuntur, ut ‘heu’ Bede AM 107 (= Serv. De finalibus p. 455); woch. woch ‥ quasi geminata dolentis ~o est Gir. EH II 30; ~o est pars oracionis indeclinabilis mentis affectum significans voce non disposita . ‥ hinc sunt ~ones ‘euge’, ‘hay’, ‘atat’, ‘heu’ Ps.-Gros. Gram. 59–60; Bacon CSPhil. 510 (v. 2 a).  c martir participans, pronomen virgo pudica / ‥ / peccatum plangens est interjectio H. Avr. Poems 103 p. 59.

Saved

Recent