interpello
interpello, to interrupt, break in upon
- I To interrupt by speaking, to disturb a person speaking: si interpellas, ego tacebo, Plaut. Men. 5, 9, 62 (1121): nihil te interpellabo, continentem orationem audire malo, Cic. Tusc. 1, 8, 16: tu vero, ut me et appelles, et interpelles, et obloquare, et colloquare, velim, id. Q. Fr. 2, 10: quasi interpellamur ab iis, Quint. 4, 5, 20; a person engaged in business: si quis te arti tuae intentum sic interpellet, Curt. 9, 4, 28. — Absol.: ministri, interpellando, . . . atrocitatem facti leniebant, Sall. J. 27, 1; Suet. Tib. 27.—
- B Esp.
- 1 To annoy, importune: cum a Ceballino interpellatus sum, Curt. 6, 10, 19: urbe egrediens, ne quis se interpellaret, Suet. Tib. 40; molest, disturb one, id. ib. 34. —
- 2 To solicit, try to seduce a female: qui mulierem puellamve interpellaverit, Paul. Sent. 5, 4, 14 Huschke (Dig. 47, 11, 1, § 2).—
- 3 To address, accost, speak to, i. q. alloqui: verum tu quid agis? interpella me, ut sciam, Lucil. ap. Non. 331, 1; = intericere, interpellantem admonere, to object, Cic. Verr. 2, 1, 28, § 71. —
- 4 To dun, demand payment of, Dig. 26, 7, 44; cf. Amm.17, 3, 6. —
- II In gen., to disturb, hinder, obstruct, molest; constr. with acc., quin, quominus, ne, or inf.
- α With acc.; of persons: aliquem in jure suo, Caes. B. G. 1, 44; of things: partam jam victoriam, id. B. C. 3, 73: poenam, Liv. 4, 50: incrementa urbis, Just. 18, 5, 7: otium bello, Curt. 6, 6, 12: satietatem epularum ludis, id. 6, 2, 5: lex Julia non interpellat eam possessionem, does not disturb, does not abrogate it, Dig. 23, 5, 16.—Pass.: reperiebat T. Ampium conatum esse tollere pecunias ... sed interpellatum adventum Caesaris profugisse, Caes. B. C. 3, 105: haec tota res interpellata bello refrixerat, Cic. Att. 1, 19, 4: stupro interpellato motus, Liv. 3, 57.—
- β With quin: Caesar numquam interpellavit, quin, quibus vellem, uterer, Matius ad Cic. Fam. 11, 28.—
- γ With quominus: interpellent me, quo minus honoratus sim, dum ne interpellent, quo minus, etc., Brut. ad Cic. Fam. 11, 10, 1.—
- δ With ne: tribunis interregem interpellantibus, ne senatusconsultum fieret, to interpose their veto, Liv. 4, 43.—
- ε With inf.: pransus non avide, quantum interpellet inani Ventre diem durare, Hor. S. 1, 6, 127.—
- ζ Absol.: fameque et siti interpellante, disturbing him, Suet. Ner. 48.
- 1. onderbreken, in de rede vallen (m. acc.) [dicentem]; (abs.) een tegenwerping maken;
- 2. ertegenin brengen;
- 3. onderbreken, storen [otium bello; orationem; silentium];
- 4. versperren, verhinderen, een hindernis vormen voor [victoriam]; (m. ne; quin; quominus; inf.);
- 5. (postklass.) met smeekbeden of vragen bestoken;
- 6. (jur.) een vervolging instellen jegens, een proces voeren tegen, in gebreke stellen (m. acc.; wegens: gen.).
搶之說。攔。遲之。吿訢。求。— debitorem 索債。— virginem de stupro 誘童女。— stuprum 阻人姦。
Suggest a Translation
See an image
- 1 PAL-, to interrupt, break in upon: interpellando trahere tempus, S.: Interpellandi locus erat, H.: alqm ingressum in sermonem, Cs.: nihil te interpellabo: ab alqo interpellari, Cu.—To urge as an objection: quod priore actione interpellavit.—To disturb, hinder, obstruct, molest: in suo iure se, Cs.—To hinder, prevent, obstruct: alveolum, Cu.: partam iam victoriam, Cs.: poenam, L.: haec res interpellata bello refrixerat: Pransus quantum interpellet inani Ventre diem durare, H.: tribunis interregem interpellantibus, ne, etc., interpose their veto, L.
-
…oporteret, si in nostros fines impetum faceret, sic item nos esse iniquos, quod in suo iure se interpellaremus. Quod fratres a senatu Haeduos appellatos diceret, non se tam barbarum neque tam imperitum esse rerum ut non…
Julius Caesar, Gallic War
-
…; quod isti ne faciant summa malevolentia et livore impediuntur. interpellent me quo minus honoratus sim, dum ne interpellent quo minus res p. a me commode administrari possit. quae quanto sit in periculo quam potero brevissime exponam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…omnis intellegere volunt. Scr. mense Maio a. . MARCVS QVINTO FRATRI SALVTEM. tu metuis ne me interpelles primum, si in isto essem, tu scis quid sit interpellare an te Statius me hercule mihi docere videris…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…quaero abs te, C. Eruci quo modo, et sic tecum agam ut meo loco vel respondendi vel interpellandi tibi potestatem faciam vel etiam, si quid voles, interrogandi. quo modo occidit ipse percussit an aliis occidendum…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…pontificum venerat, quod provinciam Hispaniam ex praetura habuerat, quod in petitione consulatus erat sublevatus. cuius orationem Caesar interpellat se non maleficii causa ex provincia egressum, sed uti se a contumeliis inimicorum defenderet, ut tribunos plebis in…
Julius Caesar, Civil War
-
…Aculeone cum diceret, aderat contra Aculeonem Gratidiano L. Aelius Lamia, deformis, ut nostis ; qui cum interpellaret odiose, audiamus inquit pulchellum puerum Crassus ; cum esset arrisum, non potui mihi inquit Lamia formam ipse fingere…
Cicero, de Oratore
-
…adduxit. Decrerant quidam, qui neque transigi volebant, Domitii, Scipiones ; quibus hac re ad intercessionem evocandam interpellantibus venustissime Curio respondit se eo libentius non intercedere, quod quosdam, qui decernerent, videret confici nolle. Quod…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…QVINTO FRATRI SALVTEM. tu metuis ne me interpelles primum, si in isto essem, tu scis quid sit interpellare an te Statius me hercule mihi docere videris istius generis humanitatem, qua quidem ego nihil utor abs te .…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…C. Caesari, sentirem tamen rei publicae causa. sed non alienum esse arbitror, quo minus saepe aut interpeller a non nullis aut tacitorum existimatione reprendar, explicare breviter quae mihi sit ratio et causa cum Caesare. ac…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…propter ipsius Caesaris dignitatem. at ego idem nunc in provinciis decernendis, qui illas omnis res egi silentio, interpellor, cum in superioribus causis hominis ornamenta ; adiumento ; fuerint, in hac me nihil aliud nisi…
Cicero, de Provinciis Consularibus