About Report a problem

Menu

levo

levo, to lift up, raise, elevate

levo2, to make smooth, polish

BWL

ales levavit se alis
the bird lifted itself with its wings
multa fidem promissa levant
many promises weaken faith

Frieze-Dennison Vergil

lēvō, āvī, ātus, 1, a.: to make smooth, polish, 5.306. (1. lēvis)
levō, āvī, ātus, 1, a.: to render light; lighten; lift, aid, 1.145; raise, 4.690; (fig.), ease, relieve of (w. abl.); support, rest, 10.834; reënforce, help, 2.452; mitigate, 3.36; allay, 7.495; cure, 7.755; relieve, 7.571. (2. levis)

Could not find levarit in Logeion dictionaries.

levarit Verb: perfect active subjunctive 3rd singular of levo

See levarit in Morpho

lĕvo, āvi, ātum, 1 (old form of fut. perf. levasso, Enn. ap. Cic. de Sen. 1, 1), v. a. [1. levis], to lift up, raise, elevate (syn.: extollo, erigo).
  • I Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose): ter sese attollens cubitoque annixa levavit, Verg. A. 4, 690: se de caespite, to rise, Ov. M. 2, 427: se saxo, id. F. 4, 528: cum se matura levarit progenies (avium), Juv. 14, 83: apis se confestim levat sublimius, Col. 9, 12, 1; Plin. 2, 16, 13, § 69; 36, 16, 24, § 122: per hiemem, quae altius levat Alpes, i. e. by the snow, Flor. 3, 3, 11.—
    • B Transf.
      • 1 To make lighter, lighten, to relieve, ease: cantantes ut eamus, ego te fasce levabo, Verg. E. 9, 65: serpentum colla levavit, i.e. alighted from the dragon-car, Ov. M. 8, 798: dentes, to clean the teeth, Mart. 14, 22: vesicam, Spart. Carac. 7: jactatur rerum utilium pars maxima, sed nec damna levant, do not lighten the ship, Juv. 12, 53.—
      • 2 To take away, take: furcā levat ille bicorni sordida terga suis, takes down, Ov. M. 8, 647: alicui manicas atque arcta Vincla, Verg. A. 2, 146: tributum, to raise, levy, Dig. 50, 15, 4, § 2.—
  • II Trop., to lighten, relieve, console, refresh, support a person or thing with any thing (freq. and class.). —Of a personal object: non nihil enim me levant tuae litterae hoc tempore, Cic. Att. 11, 8, 1.—Of things as objects: O Tite, si quid te adjuero curamve levasso, Enn. ap. Cic. de Sen. 1, 1 (Ann. v. 339 Vahl.); so, auxilio viros, Verg. A. 2, 452; 4, 538: curam et angorem animi sermone et consilio, Cic. Att. 1, 18, 1: molestias, id. Fam. 4, 3, 2: fonte sitim, to slake, Ov. Tr. 4, 8, 26: arida ora aqua, to refresh, id. R. Am. 230; so, membra gramine, id. F. 6, 328.— Pass.: levantur tamen miserae civitates, quod nullus fit sumptus in nos, Cic. Att. 5, 16, 3.—
    • B Transf.
      • 1 To lighten, lessen, alleviate, mitigate (cf.: laxo, libero): meam egestatem, Plaut. Trin. 3, 2, 62 (688): alicui paupertatem, id. Ep. 4, 1, 33 (558): morbum, id. Mil. 4, 6, 57 (1272): inopiam multum, Caes. B. C. 3, 48, 1: salutari arte fessos Corporis artus, Hor. C. S. 63: morbi vim levaturus, Curt. 3, 6, 2: levavitque apertis horreis pretia frugum, reduced, Tac. A. 2, 59: vario viam sermone, Verg. A. 8, 309: injurias, Caes. B. C. 1, 9: suspicionem, Cic. Verr. 2, 3, 59, § 136: ut sumptus levaretur, Plin. Ep. 10, 43 (52), 2: calamitatem innocentium, Cic. Rosc. Am. 3, 7: his levabat omnem vulnerum metum nobilitas mortis, id. Tusc. 2, 24, 59: qui paupertatem levet propinqui, Juv. 14, 236.—
      • 2 To lessen, diminish, weaken, impair: cave lassitudo poplitum cursum levet, Att. ap. Non. 336, 29: laudem alicujus, id. ib. 31: inconstantiā levatur auctoritas, Cic. Ac. 2 (Luc.), 22, 69: multa fidem promissa levant, Hor. Ep. 2, 2, 10.—
      • 3 To relieve, release, discharge, free from any thing.
          • α With abl.: leva me hoc onere, Cic. Fam. 3, 12, 3: aliquem miseriis, id. ib. 3, 8: me molestia, id. ib. 16, 9, 2: aliquem metu, Liv. 2, 22: animos religione, id. 21, 62; cf.: qui hac opinione non modo verbis, sed etiam opere levandi sunt, Cic. Lael. 20, 72: ut homines populares supplicio aut exsilio levarentur, id. Verr. 2, 5, 6, § 13: se aere alieno, id. Att. 6, 2, 4: se infamiā, id. Verr. 2, 3, 61, § 141: se vitā, Varr. ap. Non. 336, 33.—*
          • β With gen.: ut me omnium jam laborum levas, Plaut. Rud. 1, 4, 27 (246).—
      • 4 To avert: omen, Verg. A. 3, 36: ictum dextra, Hor. C. 2, 17, 28.
lēvo (laevo), āvi, ātum, 1, v. a. [2. levis], to make smooth, to smooth, polish.
  • I Lit.: levare ac radere tigna, Lucr. 5, 1267: corpus, * Cic. Fragm. Or. in Clod. et Cur. 5; Cels. 8, 3: magni levatique mensarum orbes, Sen. Helv. 11, 6: mensas, Stat. Th. 1, 519.—
  • II Trop., of speech, to smooth down, polish, soften: nimis aspera sano Levabit cultu, Hor. Ep. 2, 2, 123.—Hence, P. a.: lēvātus, a, um; comp.: quae levatiora levioraque sunt, more highly polished, Gell. 17, 8, 15.

Saved

Recent