multaticius
multaticius, of fines, of a fine
multātīcĭus (mulct-), or -tĭus, a, um, adj. [1. multa],
- of or belonging to fines, fine-: pecunia, fine-money, Liv. 10, 23, 13: argentum, id. 30, 39, 8; 27, 6, 19.
multātīcius, a, um (multa), zur Strafe (Buße) gehörig, Straf-, Buß-, pecunia, Liv. 10, 23, 13: argentum, Liv. 27, 6, 19; 30, 39, 8: subst. multātīcia, ae, f. (sc. pecunia), das Strafgeld, Plin. 33, 19 Detl.
multātīcĭus, (14) a, um, v. mulctaticius.
multātīcius (mulct-)
adj.
- 1 multa, of fines, of a fine: pecunia, L.: argentum, L.