multaticus
multātĭcus, or, archaic, ‡ moltā-tĭcus, a, um, adj. [1. multa],
- of or belonging to fines, fine-: QVAISTORES AIRE MOLTATICOD DEDERONT, Inscr. Maff. Mus. Ver. 469, 2: AEDILES AERE MVLTATICO, Inscr. Donat. 263, 1.
multāticus (archaist. moltāticus), a, um (multa), zur Strafe (Buße) gehörig, Straf-, Buß-, aes, Corp. inscr. Lat. 1, 181.
multātĭcus (arch. molt- ) a, um, c. mulctaticius : CIL 9, 5351, 7.