offector
offector, ōris, m. (officio no. II), der Auffärber, Paul. ex Fest. 112, 6 u. 192, 10. Corp. inscr. Lat. 4, 864.
offectŏr, ōris, m. (officio), teinturier : P. Fest. 112, 6 ; 192, 10.
Offector officio obest. Posteriori Festus in
Infectoreshabet :
Offectores, Qui proprio colori,et alibi :(seu e novum efficiunt ;proprio colore,)
Offectores, Colorum infectores.