offensor
offensor, ōris, m. [1. offendo],
- an offender, injurer (eccl. Lat.): in gratiam suis cum offensoribus redire, Arn. 7, 216.
offēnsor, ōris, m. (offendo), der Beleidiger, Arnob. 7, 8.
peccator tuus, ~or tuus
persuasit, ut sincero corde omnibus ~oribus noxam condonaret
in eosdem ~ores ‥ exercet ultionem
absentes ‥ tanquam inobedientes et ~ores notorios ‥ puniemus
qui offensus nunquam destitit, donec suum ~orem ‥ de mundo extirpasset
honoris nostri precipuum ~orem puniri acriter faciemus
ne ‥ jus nostrum et ecclesie nostre ‥ offendatur, cujus ~ores ‥ non ambigitur in majoris excommunicacionis sentenciam incidisse
juris ‥ ~or et violator justicie(
offēnsŏr, ōris, m. (offendo), offenseur, celui qui offense : Arn. 7, 8.