ostensivus

ostensivus [ML] 1 that reveals or makes known. presentem paginam predictorum eventuum ~am ad vos duximus destinandam Leg. Ant. Lond. 27. 2 that manifests, indicative of (w. gen.). b that symbolises. verba ‥ proprie fatuitatis et ignavie ~a (Aston) Ziz. 332.  b 1416 emanavit oleum divine miseracionis ‥ ~um Reg. Cant. III 29. 3 (log. & phil.) demonstrative; b (of syllogism, dist. from ad impossibile). ex ignotis tum quia nova, ut si illud genus disserendi quo disputatur ‘disputativum’ appelletur, tum quia parum audita, ut si alterum ‘~um’ Balsh. AD rec. 2 109; sophistica, etiam secundum quod sophistica est, sui explanativa est vel ~a Kilwardby OS 581; quod respectu illius noticia esset tantummodo ~a, non directiva Duns Ord. I 198; argumentorum ~is investigationibus ‥ dulcius fovebamur R. Bury Phil. 8. 130.  b nisi quandoque demonstrator utatur syllogismo ad impossibile, ~o relicto Neckam NR II 173; sua prima racio est ~a et reliqua ducens ad impossibile Duns Sent. II ii 9. 42.