ostentus

ostentus, a, um, Part. and P. a., from ostendo.

ostentus, ūs, m. [ostendo].

• In gen., a showing, exhibiting, display (not in Cic. or Caes.): corpora extra vallum abjecta ostentui, as a public spectacle, Tac. A. 1, 29: atrocitatis, Gell. 20, 1, 48.—
• II In partic.
• • A Show, parade, external appearance: nova jura Cappadociae dedit ostentui magis, quam mansura, Tac. H. 1, 78.—
  • B A sign, proof: ut Jugurthae scelerum ostentui essem, Sall. J. 24, 9; also a pretence, a sign given to deceive, id. ib. 46, 6: ut ostentui esset, multum vitalis spiritūs egestum, as a proof that, Tac. A. 15, 64; cf.: ostentui clementiae suae, id. ib. 12, 14 fin.: ostentui habere, Vulg. Heb. 6, 11.

1. ostentus, Dat. uī, Abl. ū, m. (ostendo), das Zeigen, I) eig., das Zur-Schau-Stellen, corpora extra vallum abiecta ostentui, zur Schau, Tac. ann. 1, 29. – II) übtr.: A) das Zur-Schau-Stellen, 1) im allg.: vivere iubet ostentui clementiae suae, seine Gnade zur Schau zu stellen, Tac.: ire ostentui gentibus, zum Schauspiel für die V., Tac.: quoniam eo natus sum, ut Iugurthae scelerum ostentui essem, damit I. an mir sein Verbrechen zur Schau ausstelle, Sall. – capitis poenam horrificam atrocitatis ostentu reddiderunt, Gell. 20, 1, 48. – 2) insbes., der täuschende Schein, die Spiegelfechterei, der Trug, illa deditionis signa ostentui credere, Sall. Iug. 46, 6. – B) das Zeigen, Offenbaren, der offenbare Beweis, ore ac membris in eum pallorem albentibus, ut ostentui esset multum vitalis spiritus egestum, Tac. ann. 15, 64.

2. ostentus (Partiz.), s. ostendo ➳ .

ostentus [CL] 1 presentation to view, display, exhibition. quasi adhuc Jesus per victoriam crucis ~ui non habuit [Moysen] Comm. Cant. III 75. 2 ostentatious display. quoniam hujus temporis malitia ita comparatum est, ad utrumque sufficit manus tua, ut possit simul ~ui servire et usui, pauperum necessitati et divitum vanitati G. Hoyland Ascet. 283D. 3 spectacle, show. b (~ui dari or sim.) to be made a spectacle of, to be shamed. erat pluribus stupori, et ~ui magis quam dolori Mir. Cuthb. Farne 7.  b ex inordinata et indisciplinata multitudine sacerdotum hodie datur ~ui nostre redemptionis venerabile sacramentum P. Blois Ep. 123. 360C.

1 ostentus, a, um, part. p. de ostendo.

2 ostentŭs, ūs, m. , action de montrer, dʼétaler aux yeux, étalage : abjectus ostentui Tac. Ann. 1, 29, jeté en spectacle || preuve, signe : ostentui esse alicujus rei Sall. J. 24, 10, être une preuve vivante de qqch. ; res ostentui est avec prop. inf. Tac. Ann. 15, 64, une chose est un témoignage visible que || ostentui esse Sall. J. 46, 6, être pour la montre (une feinte).

ostentus , us. m.
譏笑。自誇。Ostentui esse 爲人所譏。

Suggest a Translation
See an image

ostentus , a, um. part. p. v. ostendo.
Soli ostentus 當日者。日晒者。

Suggest a Translation
See an image

ostentus (1)

• P. of ostendo.

(ostentus, ūs) (2) m

• ostendo, a showing, display, sign, proof: ut Iugurthae scelerum ostentui essem, S.—A pretence: illa deditionis signa ostentui credere, S.