potitor
pŏtītor, ōris, m. [1. potior],
- a master, possessor (post-class.): Capuae potitor, Val. Max. 3, 2, 20.
potītor, ōris, m. (1. potior), der Besitzergreifer, Capuae, Val. Max. 3, 2, 20.
pŏtītŏr, ōris, m. (potior), celui qui se rend maître [de] : Val. Max. 3, 2, 20.