poto
poto, to drink
intoxicated, he was returning home
- Act., to drink (ante-class. and post-Aug.; syn. bibo), Caecil. ap. Gell. 2, 23, 13: aquam, Suet. Ner. 48; Juv. 5, 52: vinum, Plin. 14, 5, 7, § 58: ut edormiscam hanc crapulam, quam potavi, this intoxication which I have drunk myself into, Plaut. Rud. 2, 7, 28 (586).—
- B Transf.
- 1 Poet.
- a Potare flumen aliquod, to drink from a stream, i. q. to dwell by it: fera, quae gelidum potat Araxen, Sen. Hippol. 57: stagna Tagi, Claud. Cons. Mall. Theod. 286.—
- b Of inanim. subjects, to drink up, to suck or draw in, to absorb moisture (poet. and in post-Aug. prose): vestis sudorem potat, Lucr. 4, 1128: potantia vellera fucum, Hor. Ep. 1, 10, 27: potanda ferens infantibus ubera, Juv. 6, 9; Plin. 9, 38, 62, § 134.—
- 2 Causative (late Lat.), to give to drink, to cause to drink: potasti nos vino, Vulg. Psa. 59, 5: potaverunt me aceto, id. ib. 68, 22; id. Ecclus. 15, 3; id. Isa. 49, 10; id. Apoc. 14, 8.—
- II Neutr., to drink.
- A In gen. (class.): redi simul mecum potatum, Plaut. Ps. 5, 2, 28 (1312): potaturus est apud me, Ter. Phorm. 837: si potare velit, Cic. Brut. 83, 288: potare dilutius, id. Fragm. ap. Amm.15, 12, 4: potum veniunt juvenci, Verg. E. 7, 11: cornibus, from or out of horns, Plin. 11, 37, 45, § 126.—Part.: potatus, caused to drink, furnished with drink: felle et aceto potatus, Tert. Spect. 30: et omnes in spiritu potati sunt, Vulg. 1 Cor. 12, 13.—
- B In partic., to drink, tope, tipple (class.): obsonat, potat, olet unguenta de meo, Ter. Ad. 117: ibi primum insuevit exercitus populi Romani amare, potare, Sall. C. 11, 6: frui voluptate potandi, Cic. Tusc. 5, 41, 118: totos dies potabatur, id. Phil. 2, 27, 67: potantibus his apud Sex. Tarquinium, Liv. 1, 57, 6 al.— Hence, pōtus, a, um, P. a.
- I Act., that has drunk: et pransus sum, et potus sum, dicamus, Varr. ap. Gell. 2, 25, 7; but usually, drunken, intoxicated (class.): domum bene potus redire, Cic. Fam. 7, 22: inscitia pransi, poti, oscitantis ducis, id. Mil. 21, 56: anus, Hor. C. 4, 13, 5; id. S. 1, 3, 90. —
- II Pass., that has been drunk, drunk, drunk up, drunk out, drained (class.): sanguine tauri poto, Cic. Brut. 11, 43: poti faece tenus cadi, Hor. C. 3, 15, 16: amygdalae ex aquā potae, Plin. 23, 8, 75, § 144.
➳ potaturus Ter. Phorm. 837 ; Suet. Nero 48 || poturus Cato Agr. 156, 4 ; Plin. 10, 125 ; etc.
- 1. drinken [vinum; ex fonte; cornibus uit hoorns; aquam; crapulam zich een roes drinken]; ➤ (metaf.) ista Stoicorum magis gustata quam potata delectant;
- 2. hijsen, zuipen [totos dies]; ➤ frui voluptate potandi;
- 3. (poët.; postklass.) (metaf.) in- of opzuigen; ➤ vestis sudorem potat; vellera fucum potantia;
- 4. (Laatl.) te drinken geven, dronken voeren; / p. adj. pōtus, a, um (a) (pass.) (uit)gedronken; (b) (act.) die (flink) gedronken heeft; dronken, bezopen; ➤ domum bene ~ redire.
飲。盛飲。浸。— fontes 飲泉水。 Vestis sudorem potat 衣浸汗。
Suggest a Translation
See an image
- potus, to drink: potaturus est apud me, T.: si potare velit: aquam, Iu.: poturi (Tantali) deserit unda sitim, Tb.: poturas ire iubebat oves, Pr.—Of things, to drink up, suck in, absorb: potantia vellera fucum, H.: potanda ferens infantibus ubera, Iu.— Fig.: Stoicorum ista magis gustata quam potata delectant.—To drink, tope, tipple: obsonat, potat de meo, T.: ibi insuevit exercitus amare, potare, S.: frui voluptate potandi: potantibus his apud Tarquinium, L.: totos dies potabatur.
-
…collo. frondibus arboreis et amara pascitur herba, proque toro terrae non semper gramen habenti incubat infelix limosaque flumina potat. Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, et conata…
Ovid, Metamorphoses
-
…Loca amoena, voluptaria facile in otio ferocis militum animos molliverant. Ibi primum insuevit exercitus populi Romani amare, potare, signa, tabulas pictas, vasa caelata mirari, ea privatim et publice rapere, delubra spoliare, sacra…
Sallust, Catilina
-
…Magni pater Philoctetes sqq. Philocteteus clamor Philodemus Epicureus Phoenice s. Phoenica physica πρόδηα cognitio naturae explicatio naturae Pindarus poëta Piso Frugi v. Calpurnius PisoFrugi M. Piso v. M. Pupius PisoFrugi Calpurnianus Plato philosophus. de…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…sq. appetitus animi Arcesilas Academicus, Polemonis auditor de eiusdisserendi more sqq. quomodo tulerit dolorem sqq. Archilochus poëta Archimedes Syracusanus Archytas Pythagoreus Argolicum decus i. e. Ulixes Arion Pythagoreus Aristides Aristippeum genus voluptatis sq. Aristippus…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Timaeus Pythagoreus Timocrates, frater MetrodoriEpicurei, heres Epicuri Torquatus, Torquati v. Manlius Torquatus Q. Trabea, poëta comicus Triarius v. C. Valerius Triarius Trltanius centurio Troia Tubero v. Aelius Tubero Tubulus v. Hostilius…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…LIBER SECUNDUS atqui si id crederemus, non egeremus perpendiculis non normis non regulis. quid lunae quae liniamenta sint potesne dicere ne, cuius et nascentis et inseniscentis alias hebetiora alias acutiora videntur cornua. quid tam planum videtur quam…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…Graecorum conviviis optinetur aut bibat inquit aut abeat. et recte. aut enim fruatur aliquis pariter cum aliis voluptate potandi aut, ne sobrius in violentiam vinolentorum incidat, ante discedat. sic iniurias fortunae, quas ferre nequeas ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Tarentini Tarentum L. Tarquinius Collatinus consul a ., Lucretiae maritus sq. L. Tarquinius Superbus rex Terentius poëta. elus Andria versus ex elus Heautontimorumeno sq. I I sq. I sqq. I sq. Themista…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…hominibus condonabantur ; alia mimi rapiebant, alia mimae ; domus erat aleatoribus referta, plena ebriorum ; totos dies potabatur atque id locis pluribus ; suggerebantur etiam saepe non enim semper iste felix damna aleatoria ; conchyliatis Cn. Pompei…
Cicero, Philippicae
-
…animo es Molli, qui consuetu s in armis Aevom a gere. .. .. .. intellegit poëta prudens ferendi doloris consuetudinem esse non contemnendam magistram. atque ille non inmoderate magno in dolore Retine te, tenete…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes