praecurrere

praecurrere [CL] 1 to run before or in front (of others), to hurry on ahead. b (trans.) to run before or in front of, hurry on ahead of, precede. c (of river) to run in front or before so as to form a boundary. s1097 cursitores, qui semper exercitum precurrebant ut exercitui previderent et ‥ necessaria diriperent, ~erunt ad ‥ civitatem Ord. Vit. IX 8 p. 513; his vij occisis qui eum comprehendere precucurrerant G. Herw. f. 329; componitur ‥ curro percurro, -is, et ~o, -is, et circumcurro, -is, a quibus nihil venit Osb. Glouc. Deriv. 92; venator instigans et preda ~ens Gir. TH II 40; Rufinus e vestigio ~entem [sc. cervum] sequebatur Whittlesey app. f. 5 p. 147. b s1097 (v. 1a supra); Conradus vero imperator, volens preripere gloriam praefati regis [sc. Lodovici], ~it eum cum impetu infiniti exercitus Teutonicorum R. Niger Chr. I 90. c 1292 liberam communam in mora de C., sicut medietas aque precucurrit (Knutsford) BBC 83. 2 to do something earlier than another. b (trans.) to anticipate (another). nullus [sc. psallens] ante alium incipere, ~ere, post alios trahere aut punctum tenere, presumat Ord. Ebor. I 3. b qui [sc. Johannes Baptista] ‥ Dei filium baptizavit et ad inferos descendentem gloriosa passione precucurrit S. Easton ET 370; ut data sunt grata, donis precurre petentem, / nam res sero data minus obligat accipientem Walt. Wimb. app. 2 9. 38 p. 310. 3 to anticipate (action). c1158 ille ‥ imperata diligenter exequutus est; sed etiam imperium quandoque eleganti precucurrit (v. l. ~it) ingenio, promptus ad omnia quibus debet ingenui adolescentis industria collaudari Arnulf Ep. 15. 4 to occur previously, precede. b (trans.). de gratuita divini muneris gratia, quae singulis quibusque non meritorum ~entium praerogativa, sed caelestis beneficii munificentia confertur Aldh. Met. 142 (143) p. 202; secundo die potest reus facere defaltam ‥ . tertio die placiti post captionem terre per defaltam quam tenens fecit die precurso Hengham Magna 9 p. 25. b una [cometa] diei, altera noctis ~ebat exortum Bede HE V 23; quia prescientia naturaliter ~it predestinationem R. Melun Paul. 114; facta est dispersio Judeorum per orbem universum quam dispersionem multa ~erunt signa M. Par. Maj. I 112. 5 to be superior to, surpass, outstrip. ut non solum magistrorum ingenia prompte subsequi, sed etiam in multis velociter ~ere possis Alcuin Rhet. 1; talibus aucta bonis monachorum corda virescunt / incipiuntque pii sese precurrere Christo Æthelwulf Abb. 190; has ‥ Eadgytha, sicut prelustrabat dignitate, ita ~ebat abjectione Gosc. Edith 62.

praecurrere

Saved

Recent