praecurro
praecurro, to run before, hasten on before, precede
- I Neutr.
- A Lit.: eā ego huc praecucurri gratiā, ne, etc., Plaut. Merc. 1, 2, 110 (220): propere praecucurrit, Ter. Hec. 371: praecucurrit index ad Persea, Liv. 40, 7, 7: praecurrunt equites, Caes. B. G. 6, 39: praecurrit ante omnes, id. B. C. 2, 34, 5: citius Petro, Vulg. Johan. 20, 4.—
- B Trop., to go on before, precede; to surpass, excel: eo fama jam praecucurrerat de proelio Dyrrhachino, Caes. B. C. 3, 80: ut certis rebus certa signa praecurrerent, precede, Cic. Div. 1, 52, 118; id. Ac. 1, 12, 45: alicui studio, id. Cat. 4, 9, 19; so, alicui, id. de Or. 3, 61, 230.—
- II Act.
- A In gen., to hasten before a person or thing, to precede, go before, anticipate: illud praecurrere cogor, to combat in advance, * Lucr. 1, 371: aliquem aetate, Cic. Or. 52, 176: ita praecurrit amicitia judicium, id. Lael. 17, 62: nec appetitus rationem praecurrant, id. Off. 1, 29, 102.—
- B In partic., to surpass, excel in any quality: aliquem, Q. Cic. Petit. Cons. 7, 28: aliquem nobilitate, Nep. Thras. 1, 3: aliquem judicio, Tac. Or. 22.
- —Hence, praecurrentĭa, ĭum, n. In rhetoric like antecedentia, things that go before, antecedents, Cic. de Or. 2, 39, 166: primordia rerum et quasi praecurrentia, id. Part. 2, 7.—* Part. perf.: praecursus, a, um, having preceded: rumore praecurso, Amm.18, 2, 1.
- 1. vooruitlopen, vooruitsnellen (ook v. niet-lev.) (abs.; m. acc.; prep.); ➤ propere praecurrit; illos Numidarum equitatus praecurrit rijdt voor hen uit; eo iam fama praecurrerat de proelio; sprw.: alqm equis albis ~ (Hor.) iem. ver achter zich laten;
- 2. (v. tijd) voorafgaan (aan: dat.; acc.);
- 3. een voorsprong krijgen; (m. acc.) inhalen, voor zijn [alqm celeritate; alcis adventum];
- 4. (metaf.) overtreffen, te boven gaan (m. acc.; dat.) [alqm nobilitate; alci studio].
前跑。先期。超逾。— eum aetate 愈其老。— adventum ejus in eum locum 于其先到彼處。Praecurrit hyemem maturitas hujus fructus 此果冬前卽熟。
Suggest a Translation
See an image
- (rarely currī), —, ere, to run before, hasten on before, precede: propere, T.: ad Persea, L.: ante omnīs, Cs.: Barros equis albis, i. e. surpass, H.—Fig., to go before, precede, anticipate: eo fama iam praecurrerat de proelio Dyrrhachino, Cs.: Isocratem aetate: ita praecurrit amicitia iudicium: ut certis rebus certa signa praecurrerent, precede.—To exceed, surpass, excel: mihi studio: eum nobilitate, N.
-
…vano credulus auspicio, ne qua tibi insolitos portarent visa timores, neve quis invitam cogeret esse suam donec diversas praecurrens luna fenestras, luna moraturis sedula luminibus, compositos levibus radiis patefecit ocellos. sic ait in molli fixa toro…
Propertius, Elegies
-
…deus, nec sic caelestem flagrans amor Herculis Heben sensit in Oetaeis gaudia prima iugis. una dies omnis potuit praecurrere amantis nam tibi non tepidas subdidit illa faces, nec tibi praeteritos passa est succedere fastus, nec sinet abduci…
Propertius, Elegies
-
…quae sunt effecta de causis ; ut distributiones, ut genera partium generumve partes ; ut primordia rerum et quasi praecurrentia, in quibus inest aliquid argumenti ; ut rerum contentiones, quid maius, quid par, quid minus sit…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…est et causa nemini et tu semper audax, quid est quod de facinore dubitare possimus Ex consentaneis et ex praecurrentibus et ex repugnantibus, ut olim Crassus adulescens non si Opimium defendisti, Carbo, idcirco te isti bonum civem…
Cicero, de Oratore
-
…coniuncta quaeremus et genera et partis generibus subiectas et similitudines et dissimilitudines et contraria et consequentia et consentanea et quasi praecurrentia et repugnantia et causas rerum vestigabimus et ea, quae ex causis orta sint, et maiora, paria ,…
Cicero, de Oratore
-
…Id autem est genus, ut ante dictum est, ex tribus partibus conlocationis alterum. horum uterque Isocratem aetate praecurrit, ut eos ille moderatione, non inventione vicerit. Est enim, ut in transferendis faciendisque verbis tranquillior sic…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…et memoria singulari ; cui quamquam faveo, tamen illum aetati suae praestare cupio, vobis vero illum tanto minorem praecurrere vix honestum est. Sed iam surgamus inquit nosque curemus et aliquando ab hac contentione disputationis animos nostros curamque laxemus…
Cicero, de Oratore
-
…temporis opportunitate ille unum elocutus, ut memoria tenerent milites ea quae pridie sibi confirmassent, sequi se iubet et praecurrit ante omnes. adeoque erat impedita vallis, ut in ascensu nisi sublevati a suis primi non facile eniterentur .…
Julius Caesar, Civil War
-
…cogitari quidem possit a civibus hodierno die providendum est. atque haec, non ut vos qui mihi studio paene praecurritis excitarem, locutus sum, sed ut mea vox quae debet esse in re publica princeps officio functa consulari videretur…
Cicero, in Catilinam
-
…decem illis milibus, quae Caesari ad bellum mitterentur, praeficeretur atque ea ducenda curaret, fratresque eius ad Caesarem praecurrerent. Reliqua qua ratione agi placeat constituunt. Litaviccus accepto exercitu, cum milia passuum circiter XXX ab Gergovia abesset…
Julius Caesar, Gallic War