praecursus
Could not find praecursu in Logeion dictionaries.
praecursu Noun: masculine ablative singular of praecursus
praecursu Adjective: neuter dative singular of praecurro
praecursus, a, um, Part., from praecurro.
praecursus, ūs, m. [praecurro],
- a forerunning, coming before, anticipation (post-Aug.): Etesiarum, Plin. 16, 25, 42, § 104: praecursu quodam gloriosae passionis, Ambros. in Luc. 5, 109.
praecursus, ūs, m. (praecurro), das Vorherlaufen, Vorherkommen, praecursu etesiarum, ehe die Etesien wehen, vor den Etesien, Plin. 16, 104: praecursu quodam gloriosae passionis, Ambros. in Luc. 5. § 109: terrorem meum mittam in praecursum tuum, zu deinem Vortrab, Vulg. exod. 23, 27.
in ipsius ‥ anni ~u Johannes evangelista ‥ edidit librum Apocalypseos
in ipsius ‥ anni decursu
1 præcursus, a, um, part, præcurro.
2 præcursŭs, abl. ū, m. , action de devancer : Plin. 16, 104.