probabiliter
probabiliter, probably, credibly, plausibly
prŏbābĭlĭter, adv., v. probabilis fin.
probābiliter, Adv. (probabilis), I) beifallswert, löblich, consulatus pr. gestus est, Vell. 2, 46, 1: id quoque recte et pr. dici solitum, Gell. 1, 16, 9: probabilius Lutatius, Val. Max. 2, 8, 2. – II) glaublich, mit Wahrscheinlichkeit, dicere, Cic.: crimen minime pr. defensum, Liv.: probabilius accusare, Cic.
et si utrumque sciat ~iter non tamen admittetur de plano, set ita ut sit in probacione primo per annum
de difficultatibus et dubiis que possent moveri ~iter ex textu vel processu in quo questio ‥ fundatur
qui ipsum sic presentatum dummodo ~iter cantet, et bonam vocem habeat, in domo capitulari admittant
erit itaque opere pretium te laboris tui assecutum esse fructum, si bene solveris, me item, si ~iter opposuero, mea promissione non esse fraudatum
‥ ut ‥ vix aliquis plenam scientiae laudem referat: adeo inveteratus usus placet, adeo fere nullus novis, licet ~iter inventis, serenitatem assensus pro merito indulget
ad cetera quoque vitia ~iter dilatata interpretatione protenditur
ut hoc figmentum delator regiis auribus tutius et ~ius presentaret
satis ‥ exposuerunt nuncii nostri predicti qualiter nec nos nec frater noster ‥ de voto aut proposito vestro in parte illa nichil prorsus scivimus aut ~iter scire potuimus
quamvis ista opinio possit ~iter sustineri
idem quoque cum reverentia et humilitate ~iter asseruerunt sufficere debere, ‥ in via mandatorum Dei ‥ currere
ille callidus supplantator, calumniator iniquus ‥ servis Dei, quo ~ius stare videntur, eo fortiores ponit insidias
quanto ~ius porcionem modestam ‥ ipse distribuisses
prŏbābĭlĭtĕr (probabilis), adv., ¶ 1 avec vraisemblance, probabilité : Cic. Or. 122 ; Fin. 3, 58 ¶ 2 de manière à mériter lʼapprobation, bien, honorablement : Gell. 9, 16, 6 || -lius Cic. Inv. 2, 136.
probābiliter adv.with comp.
- probabilis, probably, credibly, plausibly: rem exponere: probabilius accusare: crimen defensum, L.