probatus
probatus, approved, acceptable, pleasing, agreeable
prŏbātus, a, um, Part. and P. a., from probo.
probātus, a, um, PAdi. (v. probo), I) erprobt, bewährt, von bewährter Güte, tüchtig, trefflich, a) physisch und durch Leistungen: argentum, Plaut.: statua, Plin.: cultura, Quint.: ceterarum homines artium spectati et probati, Cic.: plus qui seminaverit eo probatiorem fore, Ambros.: operum probatissimi artifices, Colum. – b) moralisch: aetatis spatio probati, Cic.: femina probatissima, Cic.: virgines probatissimae, Solin. – II) genehm, angenehm, parentibus probatus, populo acceptus, Fronto: ut nemo probatior suis pariter alienisque esset, Liv.: probatissimus alci, Cic.: probatissima sententia, höchst annehmbarer Vorschlag, Gell.
offers si probătos, interponēre probātos
prŏbātus, (10) a, um, part. de probo || adjt , ¶ 1 approuvé, estimé, excellent : probatissima femina Cic. Cæc. 10, femme très considérée ; probatissimi Cic. Off. 1, 122, les plus estimés ; homines spectati et probati Cic. de Or. 1, 124, les hommes qui jouissent de la considération et de la faveur ¶ 2 agréable, bienvenu [alicui, pour qqn] : Cic. Tusc. 3, 1 ; Cl. Marcell. d. Cic. Fam. 4, 11, 1 ; -tior Liv. 27, 8 ; -tissimus, Cic. Planc. 27.
- 1. beproefd, deugdelijk, voortreffelijk [argentum]; ➤ probata experimento cultura;
- 2. aangenaam, geliefd (m. dat.); ➤ gratulatio tua est mihi probatissima.
Probata ætas, in leg. 3. Cod. Th. lib. 8. tit. 8. id est, legitima, seu ea qua quis sui est juris.
probātus adj.with comp.and sup.
- P. of probo, approved, acceptable, pleasing, agreeable: ut nemo probatior primoribus patrum esset, L.: libertus seni probatissimus.—Tried, tested, proved, approved, good, excellent: homines artium: homo maximis in rebus probatissimus: probatissima femina, most worthy.