prober
prober, bra, brum, altlat. = probrosus, schimpflich, schändlich, a) v. Lebl.: compellationes probrae, Gell. 1, 5, 2. – b) v. leb. Wesen: animalia spurca et probra, Gell. 9, 2, 9: pluma haut interest, patronus an cluens probrior siet, Plaut., most. 407 R. – ➳ neutr. probrum subst., s. bēs.
prŏbĕr, bra, brum, arch. = probrosus : Gell. 1, 5, 2 ; 9, 2, 9.
➳ probrior Pl. *Most. 408.