profanatio
prŏfānātĭo, ōnis, f. [2. profano],
- profanation (eccl. Lat.), Tert. Idol. 18.
profānātio, ōnis, f., (profano), die Verweltlichung, Entheiligung, Tert. de idol. 18.
populum ‥ ab erratica gentilitatis ~one ‥ evocavere
ecclesias instaurare precepit, post annos lxxiiij heretice ~onis
procul hic honor ‥ atque decus hoc a nobis et a nostris amoveantur, hecque prophanationis propulsentur abolitione
si ‥ miles super hujusmodi ~one non sit convictus, misericordia et veritas ‥ militis ‥ citam stillent liberationem
super sacramentorum ~onibus et ecclesiarum ~onibus
in illorum perversa professione, que pocius detestanda ~o dici debet, plane Christum abnegabant ‥ et super crucifixum vilissime mingebant
prŏfānātĭō, ōnis, f. , profanation, sacrilège : Tert. Idol. 18.