progenero
progenero, to beget, generate
prō-gĕnĕro, āre, v. a.,
- to beget, engender, generate (rare; not in Cic. or Caes.): nec imbellem feroces Progenerant aquilae columbam, Hor. C. 4, 4, 31.—Of bees: fetus, Plin. 11, 16, 16, § 46.—In pass.: qui (vituli) ex his progenerantur, Varr. L. L. 9, § 28 Müll.: si res exigit, ut plurimi mares progenerandi sint, Col. 7, 3, 12; 9, 14, 4; 6: patrueles, id est qui ex duobis fratribus progenerati sunt, Gai, Inst. 3, 10.—Absol.: ut progenerare possit, Col. 3, 10, 15.
prō-genero, āre, Tiere erzeugen, zeugen, nec progenerant aquilae columbam, Hor.: fetum progenerant (apes), Plin.: si res exigit, ut plurimi mares progenerandi sint, Colum.: et qui ex his (ex bubus) progenerantur, inter se vituli? Varro LL.: absol., ut progenerare possit, Colum.: marem posse ad vigesimum annum progenerare, Colum.
prōgĕnĕrō, (16) āre, tr., engendrer, créer : Varro L. 9, 28 ; Hor. O. 4, 4, 31 ; Col. Rust. 7, 3, 12.
prō-generō —, —, āre,
- to beget, generate: nec Progenerant aquilae columbam, H.