propagino
prō̆pāgĭno, no perf., ātum, 1, v. a. [1. propago],
- to propagate (post-class.): populi propaginati, Tert. Pall. 2 fin.
propāgino, (āvī), ātum, āre (propago), durch Senker fortpflanzen, Isid. orig. 17, 5, 33. – übtr., fortpflanzen, quot populi propaginati, Tert. de pall. 2 extr.
prōpāgĭnō, ātum, āre, tr., propager par bouture, provigner : Isid. Orig. 17, 5, 33 ; [fig.] Tert. Pall. 2.