prophetatio
prŏphētātĭo, ōnis, f. [propheto],
- a soothsaying, prophesying, Aug. Civ. Dei, 10, 32; 18, 14.
prophētātio, ōnis, f. (propheto), die Weissagung, Prophezeiung, Augustin. de civ. dei 10, 32, 2 u. 17, 24 a. Eccl.
postquam Romani principes Titus et Vespasianus in ultione Domini totam civitatem Jerosolimam funditus destruxissent, ut ~o Dominica impleretur [cf. ]Luc. xix 43–44
actio ergo prophetantis mala fuit, sed illa fuit ~o, ut ita loquar, ergo prophetia fuit mala, ergo fuit a diabolo secundum eos
queritur utrum omnis ~o sive prophetia sit a Spiritu Sancto
~o nostre redemptionis
prŏphētātĭō, ōnis, f. (propheto), prophétie : Aug. Civ. 10, 32, 2.