properus
properus, quick, speedy, hastening
- quick, speedy, hastening (mostly poet. and in post-Aug. prose): properam pro celeri ac strenuā dixisse antiquos, testimonio est Cato, Fest. p. 253 Müll.: properi aurigae, Verg. A. 12, 85: Telamon, Ov. M. 7, 647: pede, Cat. 62, 34: gressus, Val. Fl. 4, 176: spe ac juventā properus, Tac. H. 4, 68: agmen, id. ib. 4, 79: sibi quisque properus, each one hastening for himself, Tac. A. 1, 65.—With gen. (Tacitean): Agrippina oblatae occasionis propera, quickly seizing the proffered occasion, Tac. A. 12, 66: irae, id. ib. 11, 26: vindictae, id. ib. 14, 7.—With inf. (Tacitean): quoquo facinore properus clarescere, Tac. A. 4, 52.—Hence, adv., in two forms.
- A prŏpĕrē, hastily, in haste, quickly, speedily: ut propere tonuit! Plaut. Am. 5, 1, 10 (1062): propere sequere me, id. Aul. 2, 2, 86 (263); Sall. J. 91, 4: egredere, Nep. Epam. 4, 3: propere Cumas se recepit, Liv. 23, 36: naves onerare, Sall. J. 86, 1; cf. Hor. C. 3, 19, 9: propere propero, Plaut. Aul. 2, 8, 23 (393): propere, cito introite, et cito deproperate, id. Cas. 3, 6, 17 (736): propere, celeriter eloquere, id. Rud. 5, 2, 36 (1323): argentum propere propera vomere, id. Curc. 5, 3, 10 (688); cf. id. Stich. 2, 2, 13 (337): fac te propere celerem, id. Trin. 4, 3, 1 (1008).—
- B prŏpĕrĭter, hastily, quickly (ante- and post-class.): classem in altum properiter deducere, Pac. ap. Non. 155, 6: navem in fugam tradunt, Att. ap. Non. 155. 8; Ap. Met. 6, 26, 13; 7, 25, 2; Aus. Parent. 27.
quibus ita gestis cum talia senatui nuntiarentur et ~o exercitu vulpeculas ‥ subdolas ulcisci festinaret ‥
passibus ut properis trames per rura patescat
dixerat, et properis volitabat gressibus inde / nuncius ac vatis praesentia corruit almi
sciens ‥ quod non eos diu vigere sinerent morbus et mors ~a
puppibus acceleratis ~us pertransiit
~o,hræþe
伶便者。忙。速者。— proficisci 迫欲起程。Irae (dat.) properus 肯生氣者。Oblatae occasionis properus 忙乘機。
Suggest a Translation
See an image
- pro+2 PAR-, quick, speedy, hastening: aurigae, V.: Telamon, O.: potentiae adipiscendae, Ta.: quoquo facinore clarescere, Ta.
-
…quod ei notus erat, postremo timidus ac vitae diffidens velut hostibus sese praetoribus dedit. Quibus rebus confectis omnia propere per nuntios consuli declarantur. At illum ingens cura atque laetitia simul occupavere. Nam laetabatur intelligens coniuratione patefacta civitatem…
Sallust, Catilina
-
…introire ad Ciceronem ac de inproviso domi suae inparatum confodere. Curius ubi intellegit, quantum periculum consuli inpendeat, propere per Fulviam Ciceroni dolum, qui parabatur, enuntiat. Ita illi ianua prohibiti tantum facinus frustra susceperant. Interea…
Sallust, Catilina
-
…eadem illa existumans, quae supra diximus, Catilinam agitare. Igitur ubi iter eius ex perfugis cognovit, castra propere movit ac sub ipsis radicibus montium consedit, qua illi descensus erat in Galliam properanti. Neque tamen Antonius procul…
Sallust, Catilina
-
…monte sub aërio, qui nunc Misenus ab illo dicitur, aeternumque tenet per saecula nomen. His actis, propere exsequitur praecepta Sibyllae. Spelunca alta fuit vastoque immanis hiatu, scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris, quam…
Vergil, Aeneid
-
…et tribunorum et praefectorum diligentia ; nam omnes mirifice συμφιλοδοξοῦσιν gloriae meae. Lepta noster mirificus est. sed nunc propero. perscribam ad te paucis diebus omnia. Cicerones nostros Deiotarus filius, qui rex ab senatu appellatus est ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ante diem rogationis, ne et Sicca apud quem eram periret et quod Melitae esse non licebat. nunc tu propera ut nos consequare, si modo recipiemur. adhuc invitamur benigne, sed quod superest timemus. me, mi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, quoniam haec est vita, ut Africanum audio dicere, quid moror in terris quin huc ad vos venire propero Non est ita, inquit ille. Nisi enim deus is, cuius hoc templum est omne, quod conspicis…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, nolui. senseram enim quam idem essent. hoc verens in hanc tarditatem incidi. sed adsequor omnia si propero, si cunctor amitto. et tamen, mi Attice, auguria quoque me incitant quadam spe non dubia nec…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. etsi nunc quidem maxima mihi sunt haec ; quid est enim aliud Varroni quidem quae scripsi te auctore ita propero mittere ut iam Romam miserim describenda. ea si voles, statim habebis. scripsi enim ad librarios ut fieret…
Cicero, Epistulae ad Atticum