About Report a problem

Menu

quasso

quasso, to shake violently, toss, brandish, wave

Frieze-Dennison Vergil

quassō, āvī, ātus, 1, intens. a. and n.: to shake violently; shatter, 1.551; 4.53; shake, 5.855; brandish, 9.521. (quatiō)

Could not find quassantibus in Logeion dictionaries.

quassantibus Verb: present active participle neuter dative plural, Verb: present active participle masculine dative plural, Verb: present active participle neuter ablative plural, Verb: present active participle masculine ablative plural, Verb: present active participle feminine ablative plural, Verb: present active participle feminine dative plural of quasso

See quassantibus in Morpho

quasso (old form casso, Plaut. Bacch. 2, 3, 71 (305) Ritschl), āvi, ātum, 1, v. freq. a. and n. [quatio].
  • Act., to shake or toss violently (class.).
    • A Lit.: ecus saepe jubam quassat, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 506 Vahl.): caput, Plaut. Merc. 3, 4, 15 (602); Verg. A. 7, 292; Val. Fl. 1, 526: Etruscam pinum, Verg. A. 9, 521: hastam, id. ib. 12, 94; Ov. A. A. 1, 696: monumenta, Plin. Ep. 8, 17, 5: lampade, of the Furies, Sil. 2, 611; cf. lampada, Verg. A. 6, 587.—Pass., in mid. force, tremble: quassantur membra metu, Sen. Phoen. 530.—
      • 2 In partic.
        • a To shatter, shiver, to break or dash to pieces, to batter, make leaky: quassatis vasis, Lucr. 3, 434: quassata ventis classis, Verg. A. 1, 551: quassata domus, Ov. Tr. 2, 83; cf.: hordeum sub molā, Ap. Met. 7, 15, 20: harundinem, Petr. S. 134. —
        • b To strike or shake: ramum Lethaeo rore madentem super utraque quassat Tempora, Verg. A. 5, 854.—
    • B Trop., to shake, shatter, impair, weaken: quassatā re publicā, Cic. Sest. 34, 73; id. Marc. 8, 24: quassatum corpus, shattered, enfeebled, Suet. Aug. 31: ingenia vitia quassant, Sil. 11, 428: tempora quassatus, of a drunkard, fuddled, beclouded, disordered, id. 7, 202; cf.: quassus, B. s. v. quatio: IVVENTAM FLETV, to disfigure, impair, Inscr. Grut. 607, 4: harundo quassata, a bruised reed, Vulg. Matt. 12, 20.—
    • C Esp., of countries, communities, etc., to disturb, unsettle, throw into confusion: quassata Placentia bello, Sil. 8, 593: bellis urbs, id. 7, 252.—
  • II Neutr., to shake itself, to shake (poet.): cassanti capite incedit, Plaut. As. 2, 3, 23 (403) (Ussing, quassanti): quassanti capite, Ap. Met. 4, 29, 19; 3, 26, 9: siliquā quassante, rattling, Verg. G. 1, 74.— Plur.: capitibus quassantibus, Plaut. Bacch. 2, 3, 71 (305).

Saved

Recent