About Report a problem

Menu

quasso

quasso, to shake violently, toss, brandish, wave

Frieze-Dennison Vergil

quassō, āvī, ātus, 1, intens. a. and n.: to shake violently; shatter, 1.551; 4.53; shake, 5.855; brandish, 9.521. (quatiō)

Could not find quassatum in Logeion dictionaries.

quassatum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of quasso

See quassatum in Morpho

quasso (old form casso, Plaut. Bacch. 2, 3, 71 (305) Ritschl), āvi, ātum, 1, v. freq. a. and n. [quatio].
  • Act., to shake or toss violently (class.).
    • A Lit.: ecus saepe jubam quassat, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 506 Vahl.): caput, Plaut. Merc. 3, 4, 15 (602); Verg. A. 7, 292; Val. Fl. 1, 526: Etruscam pinum, Verg. A. 9, 521: hastam, id. ib. 12, 94; Ov. A. A. 1, 696: monumenta, Plin. Ep. 8, 17, 5: lampade, of the Furies, Sil. 2, 611; cf. lampada, Verg. A. 6, 587.—Pass., in mid. force, tremble: quassantur membra metu, Sen. Phoen. 530.—
      • 2 In partic.
        • a To shatter, shiver, to break or dash to pieces, to batter, make leaky: quassatis vasis, Lucr. 3, 434: quassata ventis classis, Verg. A. 1, 551: quassata domus, Ov. Tr. 2, 83; cf.: hordeum sub molā, Ap. Met. 7, 15, 20: harundinem, Petr. S. 134. —
        • b To strike or shake: ramum Lethaeo rore madentem super utraque quassat Tempora, Verg. A. 5, 854.—
    • B Trop., to shake, shatter, impair, weaken: quassatā re publicā, Cic. Sest. 34, 73; id. Marc. 8, 24: quassatum corpus, shattered, enfeebled, Suet. Aug. 31: ingenia vitia quassant, Sil. 11, 428: tempora quassatus, of a drunkard, fuddled, beclouded, disordered, id. 7, 202; cf.: quassus, B. s. v. quatio: IVVENTAM FLETV, to disfigure, impair, Inscr. Grut. 607, 4: harundo quassata, a bruised reed, Vulg. Matt. 12, 20.—
    • C Esp., of countries, communities, etc., to disturb, unsettle, throw into confusion: quassata Placentia bello, Sil. 8, 593: bellis urbs, id. 7, 252.—
  • II Neutr., to shake itself, to shake (poet.): cassanti capite incedit, Plaut. As. 2, 3, 23 (403) (Ussing, quassanti): quassanti capite, Ap. Met. 4, 29, 19; 3, 26, 9: siliquā quassante, rattling, Verg. G. 1, 74.— Plur.: capitibus quassantibus, Plaut. Bacch. 2, 3, 71 (305).

Saved

Recent