About Report a problem

Menu

repurgare

repurgare [CL] 1 to clear away or purge (stain or sim. from something, also w. ab & abl.; in quot. transf. or fig., w. ref. to moral stain or blemish). b to expunge (error from written work); c (material considered heretical from written work). omne quicquid in nobis vitii ‥ deprehendimus ab actione ‥ nostra et conscientia repugnemus [ed. PL: repurgemus] Bede Ezra 920C; 1549 synodus ‥ attendens quam constet ex clericorum incontinentia ‥ scandala esse exorta, proinde pro hujusmodi macula ~anda statuit ‥ Conc. Scot. II 86.  b vestra, precor, fili, pietas errata repurget [sc. hujus operis] (Vers.) Alcuin Exeg. 720D.  c 1529 multa Origenica displicuerunt veteribus, e quorum numero si hoc non fuisset, jam id ‥ orthodoxorum vertisset aliquis. de ~andis colloquiis jam ante admonui; ‥ de jejuniis, de cerimoniis ‥ (C. Tunstall) Ep. Erasm. VIII 2226 p. 291. 2 to make clean, cleanse (in quot. transf.). b (med.) to cleanse, purify (blood) of (w. ab & abl.). c to purge (book) of errors, to correct. salve, carne repurgata / caeli refrigerio Peckham Poems 8. 7.  b jecur sanguinem gignit. lien eundem ~at ab atrabile D. Edw. Anat. B1.  c 1520 ut omnes libros qui jam excusi sunt usquam curem undique reportatos ad me atque ita ~atos post emittam denuo (More) Ep. Erasm. IV 1087 p. 227. 3 to clear (thing) of obstruction or debris. quos [puteos] ‥ illi invidentes obruere certabant, hos ipse casto labore ~are et ‥ fodere perstabat Bede Cant. 1150A.

Saved

Recent