recriminate
recriminate
v. intrans.
P. ἀντεγκαλεῖν ; or use abuse.
v. intrans.
P. ἀντεγκαλεῖν ; or use abuse.
RECRIMINATE
crimen alicui regerere (Sen. Hippol. 720); regerere culpam in aliquem (Plin. Ep. 20 30): regerere convicia alicui (to return abuse Hor.).
crimen alicui regerere (Sen. Hippol. 720); regerere culpam in aliquem (Plin. Ep. 20 30): regerere convicia alicui (to return abuse Hor.).
recriminate: most nearly expr. by rĕgĕro, gessi, gestum, 3: when he could not refute the charges, he r.d, quum crimina diluere non posset, regessit, Plin. Ep. 6, 22: let us r., regeramus ipsi crimen, Sen. Hippol. 720 v. RETORT