retract
retract
v. trans.
P. ἀνατίθεσθαι, P. and V. ἐκβάλλειν ; see unsay.
I retract my former words: V. καὶ τῶν παλαιῶν ἐξαφίσταμαι λόγων (Eur. I.A. 479). Absol., P. ἀνατίθεσθαι.
v. trans.
P. ἀνατίθεσθαι, P. and V. ἐκβάλλειν ; see unsay.
I retract my former words: V. καὶ τῶν παλαιῶν ἐξαφίσταμαι λόγων (Eur. I.A. 479). Absol., P. ἀνατίθεσθαι.
RETRACT
dicta retractare (Verg.); revocare (post-Augustan in this sense): perhaps aliquid ut indictum sit revocare velle (after Liv.). Vid: RECANT.
dicta retractare (Verg.); revocare (post-Augustan in this sense): perhaps aliquid ut indictum sit revocare velle (after Liv.). Vid: RECANT.
retract:
1. rĕnuntio, 1: to r. one's decision, r. decisionem, Cic. Verr. 1, 54, 141: used absol. id. Att. 2, 1.
2. retracto, 1 (rare) to r. one's words, dicta r, Virg. Aen. 12, 11: to r. and abolish largesses, largitiones r. et in irritum vindicare, Traj. in Plin. Ep. 10, 112.
3. rĕvŏco, 1 (to recall): to r. a promise, r. promissum, Sen. Ben. 4, 39, 2.
4. rĕcanto, 1: Hor. Od. 1, 16, 27: v.RECANT .
1. rĕnuntio, 1: to r. one's decision, r. decisionem, Cic. Verr. 1, 54, 141: used absol. id. Att. 2, 1.
2. retracto, 1 (rare) to r. one's words, dicta r, Virg. Aen. 12, 11: to r. and abolish largesses, largitiones r. et in irritum vindicare, Traj. in Plin. Ep. 10, 112.
3. rĕvŏco, 1 (to recall): to r. a promise, r. promissum, Sen. Ben. 4, 39, 2.
4. rĕcanto, 1: Hor. Od. 1, 16, 27: v.