About
Menu

sectarius

sectārĭus, a, um, adj. [seco],
  • gelded, castrated: vervex, Plaut. Capt. 4, 2, 40 (820) (but Fest. p. 336 Müll.: sextarius vervex, qui gregem agnorum praecedens ducit, i.e. bellwether, from secta).

Saved

Recent