sectatio
sectātĭo, ōnis, f. [2. sector],
- a pursuing or striving after: malorum, Vulg. Prov. 11, 19; trop., emulation: boni, Tert. ad Uxor. 1, 6 fin.
sectātio, ōnis, f. (sector), das Nachfolgen, Nachgehen, bildl. = die Nacheiferung, boni, Tert. ad uxor. 1, 6 extr.: malorum, Vulg. prov. 11, 19.
sectatio, †efterfylgnic [l. ]efterfylginc
quoniam ‥ nonnulli caritatem estimatione vel emulatione probant, et electione vel ~one non probant, ordinanda est et electione, quatenus sic queratur, ut ‥ teneatur. ad obtinendam enim caritatem non sufficit cum estimatione qualiscumque emulatio sine ~onis studio
nec volunt esse ad scectacionem nec ad locacionem soke de Chelmundistun
adquietacionem curie ~onis
sectātĭō, ōnis, f. (sector), poursuite de qqch. : Tert. Ux. 1, 6.
Non in vendendis tantum prædiis, et pretiis erogandis, sed in sui Sectatione proposuit.