About
Menu

sector

sector, one who cuts, a cutter

sector2, to follow eagerly, run after, attend, accompany, press upon, follow after, chase, pursue

sector, ōris, m. [seco], one who cuts or cuts off, a cutter (rare but class.).
  • I Lit.: zonarius, a cutpurse, Plaut. Trin. 4, 2, 20 (862): collorum, a cutthroat, Cic. Rosc. Am. 29, 80 (v. II.); so id. ib. 31 fin.: feni, a haycutter, mower, Col. 11, 1, 12.—
  • II Publicists’ t. t., a bidder, purchaser at a public sale of goods captured or confiscated by the State (cf. quadruplator): sectores vocantur qui publica bona mercantur, Dig. 4, 146: cum de bonis et de caede agatur, testimonium dicturus est is, qui et sector est et sicarius: hoc est, qui et illorum ipsorum bonorum, de quibus agitur, emptor atque possessor est et eum hominem occidendum curavit, de cujus morte quaeritur, Cic. Rosc. Am. 36, 103: sector sis, id. Phil. 2, 26, 65: Pompeii (sc. bonorum), id. ib. 13, 14, 30; Crassus ap. Cic. Fam. 15, 19, 3: ubique hasta et sector, Tac. H. 1, 20: hastae subjecit tabernas, nec sector inventus est, Flor. 2, 6, 48; Pacat. Pan. Theod. 25, 28; Claud. IV. Cons. Hon. 496; cf. Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 1, 20, § 52, p. 172, and 2, 1, 23, § 61, p. 177 Orell.—In a double sense, with the signif. I.: nescimus per ista tempora eosdem fere sectores fuisse collorum et bonorum? cutthroats and cutpurses, Cic. Rosc. Am. 29, 80. —*
    • B Trop.: hinc rapti pretio fasces sectorque favoris Ipse sui populus, seller of his favor, Luc. 1, 178.—
  • III Geometrical t. t., the sector of a circle, that part of a circle included between any two radii and an arc, Boëth. Art. Geom. p. 379, 13.
sector, ātus, 1 (inf. sectarier, Plaut. Mil. 2, 1, 13 (91); id. Rud. 1, 2, 57 (145); Hor. S. 1, 2, 78), v. dep. freq. a. [sequor], to follow continually or eagerly, in a good or bad sense; to run after, attend, accompany; to follow after, chase, pursue (freq. and class.).
  • I Lit.
    • A In gen.: equidem te jam sector quintum hunc annum, Plaut. Pers. 2, 1, 5 (172): servum misi, qui sectari solet meum gnatum, id. Ep. 3, 4, 50 (486): Chrysogonum (servi), Cic. Rosc. Am. 28, 77: praetorem circum omnia fora, id. Verr. 2, 2, 70, § 169: si mercede conducti obviam candidatis issent, si conducti sectarentur, id. Mur. 32, 67: at sectabuntur multi, id. ib. 33, 70: neque te quisquam stipator Praeter Crispinum sectabitur, Hor. S. 1, 3, 139: equitum manus quae regem ex more sectatur, Tac. A. 15, 2; 15, 33 fin.; Gell. 20, 6, 1 et saep.: mulieres sectarier, to run after, Plaut. Mil. 2, 1, 13 (91); 3, 1, 183 (778); cf.: desine matronas sectarier, Hor. S. 1, 2, 78: ipse suas sectatur oves, at filius agnos, accompanies, guards, Tib. 1, 10, 41: aratrum, to follow the plough, id. 2, 3, 7: canes, to follow the hounds (that hunt on before), Prop. 3, 14 (4, 13), 14: aliquem, to run after, pursue, Plaut. Cist. 2, 2, 1 (536): servum, Cato ap. Gell. 17, 6, 3: homo ridicule insanus, qui ejusmodi est, ut eum pueri sectentur, Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148: ne scuticā dignum horribili sectere flagello, Hor. S. 1, 3, 119: exagitet nostros Manes sectetur et umbras, etc., Prop. 2, 8, 19 (2, 8 b, 19).— To visit a place gladly, to frequent: gymnasia, Plin. Ep. 1, 22, 6.—Absol.: homo coepit me obsecrare, Ut sibi liceret discere id de me: sectari jussi (alluding to the train of followers who accompanied the ancient philosophers), Ter. Eun. 262; id. Phorm. 86: at sectabantur multi ... Quid opus est sectatoribus? (of the train of a candidate) Cic. Mur. 34, 71.—
    • B In partic., to pursue, chase, hunt animals: sues silvaticos in montibus, Varr. ap. Non. 555, 31: sectaris apros, Verg. E. 3, 75: gallinam, Plaut. Mil. 2, 2, 7 (162): simiam, id. ib. 2, 2, 24 (179); 2, 2, 106 (261); 2, 3, 13 (284) sq.; 2, 6, 25 (505): leporem, Hor. S. 1, 2, 106; 2, 2, 9 et saep.: cervam videre fugere, sectari canes, Ter. Phorm. 7.—
  • II Trop., to follow or strive after; to pursue eagerly (not freq. till after the Aug. per.; not in Cic.): quid vos hanc miseram ac tenuem sectamini praedam? * Caes. B. G. 6, 35; so, praedam, Tac. A. 1, 65: facinora, Plaut. Mil. 3, 1, 28 (623): lites, Ter. Phorm. 408: nomina tironum, Hor. S. 1, 2, 16: sectantem levia nervi Deficiunt, id. A. P. 26: gymnasia aut porticus, Plin. Ep. 1, 22, 6: omnes dicendi Veneres, Quint. 10, 1, 79; cf.: quas figuras, id. 9, 3, 100: voluptatem, id. 10, 1, 28: eminentes virtutes, to seek out, Tac. A. 1, 80: contumaciam sententiarum, habitum vultumque ejus, to seek to imitate, id. ib. 16, 22: praecepta salubria, Suet. Aug. 89: commoda, id. ib. 25: luxuriosa convivia, Just. 11, 10, 2: in alienis eripiendis vitam sectari, id. 27, 2, 8. —
          • β With a rel. or subj.-clause, to hunt or track out, busy one's self: mitte sectari, rosa quo locorum Sera moretur, Hor. C. 1, 38, 3: non ut omnia dicerem sectatus, sed ut maxime necessaria, Quint. 1, 10, 1.☞ In a pass. signif.: qui vellet se a cane sectari, Varr. R. R. 2, 9, 6.

Saved

Recent