sequestratim
sequestrātim, Adv. (sequestro), abgesondert, getrennt, Cassian. coll. 19, 4 u.a. Eccl.
tam notariorum caracteres quam grammaticorum periodos colo et commate ~im [gl.: singillatim, separatim, ] distinctassynderlipes
~im,gedæled edlice
mansio in solitudine ~im a consortio hominum
sĕquestrātim, séparément : Cassian. Coll. 19, 4.